238 



"longas, obtusas basi ovata. Qua igitur caussa 

 hoc specimen ad B. obtusifolium referat K u n I h , 

 ut indical cel. Friesiiis in Bot. Not. 1841, 

 nobis non patet; etiamsi lioc minoris haben- 

 dum est nionienti, quum ex eo nuliutn dn- 

 biiim fial, qnin opinio Friesii 1. c. et in INov, 

 -Fl, Suec. propcsita de R. acuto Linnccano ve- 

 rissima sit, addiLo tantum ad B. cristatum et 

 obtusifolium, qui acutuni Linn. priuiarium con- 

 stituerunt, etiam conglomerato, queui propter 

 similitudineni cum obtusifolio LiniicGus verisi- 

 mile conjunxit. Prselerea niodo observanduni 

 est, Sinithiuni in Flora Brit. videri ex aii- 

 ctoritate speciminis iiujusce in berbario asser- 

 vati conglomeraium sub nomine acuto propo- 

 suisse, sed dia^^nosin ad opeia Linngei nec 

 ad specimen accommodasse. 



(7) obtusifolius H (raanu propr., aeque ac prope 

 speci men :) H. U. 



Racemi remoli, inferiores foliati, folia cau- 

 lina' late ovata vel subovalia apice rolundato- 

 obtuso, perbene quidein B- obtusifolio Åuctt. 

 respondent, cujus laciem etiam externam lioc 

 specimen babet; (ructus vero atque folia ra- 

 dicalia desunt, arjeo ut dubium restet, ulrum 

 lioc ad obtusifol.j an ad divaricat. Fr. potissi- 

 raum sit ducendum. 



(8) obtusifolius (manu propr., atque:) H. U. 



Hoc specimen tructum 2;erit, atque, ut lo- 

 cus adscriptus indicare videtur, idem verisi- 

 mile est ac prius, cujus notas enumeratas 

 babet omnes, ad quas nunc quoque magis es- 

 sentiales e fructu sumtse acceduntj laciniae 

 enim perigonii (fructiferi) interiores duplo, 

 quam in B. obtusifolio Åuctt., majores sunt, la- 



