239 



li.ssimae, Iriangiilares, reliculalre, denlibus niar- 

 giiKilibn.s eloni^atis, siihulalis. Foliuni eliam 

 LiiutiD Iieic atlest raclicale — elsi separalum 

 esi — cujns apex roLundato-oblLisus est alqne 

 basis coidala. Qiiibiis ex omiiibus apparet, 

 hoc specimeii rerlissime esse R. divaricatum 

 Fr.; icl quod verisiii)ile irddil, praecedens 

 etiam ad haiic specieiii pei linere. 



(9) aquaticus Fl. suec , H (manu propr, ; postea- 

 que a ^m\i\\V) :) prope Bungay? MrW — confer. 

 Folie radicalia qiiidem desinit, sed laciniae 

 perigoiiii fruclilrri iiiteriores Lam niaturce sunt, 

 ut ratio et torina earum distinctissinie videri 

 possiut. Suut enim subuudos, ovato-oblongas, 

 pio longiludine anguslce, l)asi in aliis ovala, 

 in aliis li uucala, numquam vero cordata, quam- 

 obiein et ob ceLeras notas niinin)e dubilauius 

 dicere, speciruen heic asservatuni oninino ean- 

 dein esse foimam ac R. Hippolapathum Fr., 

 qnalem buiic proponit cel. Fiiesius in Mänt. 

 sua 3:lia et Harlm. in Flora sua Scand. etl. 

 4:la et 5:ta, nec curu ulla R. domestici forma 

 pernmtandum conjungendumve. 



473. Alisma. 



(2) natans 5 (manu propr.) 



Specii))ina et (lores et frnctum gcrenlia 

 adsunL. Est quidem verum A. natans Auctt., 

 cujus speciminibus exleris atque characleribus 

 ad unguem respondel, ni Ii i I vero adscripti lioc 

 loco invenimus, e\ quo confii luari posseL locus 

 iuijus Suecicus, a Linna^o primo in Fl. Suec. 

 commeniorahis, qui l5olauicis nostris jauidin 

 valde dubius visus esl. 



