24 i 



forma, qua^ mini me ad lapathifolium sensu 

 Recentiorum lefeni polest, atque vi\ um- 

 qnam intia liiniles Scaiicliuavife na la est. Qiiae 

 faciem ejus faciunt insiojiiem snnL folia ovalia 

 maxima (usqne ad 6 unc. loiiga, 3 — 4 unc. 

 lala), liiita, ochreas permagna; pilis longis den- 

 sis lanuginosis nbique teclas, spicae frucliferoe 

 lenues longissimag (spilhanieas), pedunculi flo- 

 rum circumdali oclneis, {"oliorum fere a^qua- 

 libns, usque vero ad apicem sj)icce magniUi- 

 cline et pilosilate decrescenlibus, ita ul ia 

 summis apex modo truncalus sit fimbriatus. 

 Semina complanata fere lenlicularia sunt, at- 

 que styli «d basin fissi, lineam I uigi. Forma, 

 quse P. nodosum var. speciosissimum Fr. Mänt. 

 alt. p. 25 —26, seu Persicaria major, Lapathi 

 foliis, calyce purp. Town., et cujus descfiptio- 

 nem a Bobartio in Raji Sjn. datam allegat 

 cel. Friesius 1. c, buic quidem, quod ad nia- 

 gnitudinem et folia, respondere videlur, sed 

 spicis, qua3 wiodosi crassiures ponderosce de- 

 pendentes» dicuntur, valde differt. 



Descriptionem Linnceanam in Spec. Plant, 

 ex hoc saltem specimine non esse factam ex 

 eo patet, quod Linnaeus in suo exemplari ejus 

 libri hane speciem nota solita non designa- 

 verit, qua semper plantas in herbario, quuni 

 is liber ederetur, asservatas; quare bocce spe- 

 cimen post editam Spec. Plant, edilionem se- 

 cund. demuni in berbar, insertum fuisse ju- 

 dicamus. Smithius ex sua consuetudine spe- 

 ciem in ed. XIV Syst. Veget. notavit, si- 

 gnum vero, ut in herbario, iiiterrogationis 

 addidit. 



K. V. Äkad. Handl. 1851. 1^> 



