243 



(8) (Sine noinine manii Liima?i sci ipto; a manu 

 soia collecloiis, quisqiiis fuil:) Persicaria ma~ 

 culosa procuuibens foliis subtus incanis (quocl 

 sviioiiyaioii est edilionis Dilleniaiite Rciji Sy- 

 nops. 'p. 140, s(3u Pol y (jon. Persic. — var. ^ Sm, 

 FL Brit.) 



Est Polygon. incanum Schmidt et Harlm. FL 

 ed. 5, sen P. lapat hif. '■'■Haxi b minoris Fr. Mänt. 

 Il, 20 forma incana, characteribus iiiter lapa- 

 tliifoL el Persicariam Auctt. quasi iiitern^edia. 



DEGäNDRIA. 



575. Saxifraga. 



(11) aizoides (iiianu propr.) 



Omuiao est S. aizoides Aiictor. Scand. Re- 

 cent., etsi haec ipsa specimina, ut stepe alia, 

 a desciiptioue Linnasana nomiihil in eo re- 

 cedunt, quod folia sint raro ciliata, nec »nuda 

 inerniia», itaque ad descriptionern S. autumna- 

 lis accededtia; cujiis speciei Linnceante dubiae 

 ijuUaiii de cetero est in lierbario vestigiinii, 

 et qute, vix. dubie, tornia tantinn hut S. aizoi- 

 dis foliis solito magis ciliatis, ut quuni in 

 scandinavicis sunt, tum sa3pius in speciniini- 

 bus e\ alpibus Europas meridionalis. 



(16) hypnoides (manu propr.; sed hoc nomen 

 deletum a Sm., qui scripsit:) pedatifida p Don 

 72, sed di/Jhi calyce — ladanifera Picot. t. 42. 

 INiliilo a hypnoidi Sp. PL diversa, lieec sine 

 dubio una quidem est formarum, quas eo 

 nomine eollectivo Linnaeus subjunxit, sed nulli 

 apud nos visa" forman congruit. 



