257 



discolorem potissimuin vidclur accedete his 

 characteribus: caiile (parle paiiioulae proxirna, 

 cetera eiiim deest) striato, denslssime piihe- 

 scente, j)ilis glaiidulosis .setis([no omiiibii.s 

 carenle, aculeato^ foliis quijiatis ternatisquc, 

 foliolis pctiolaLis, ovato-ellipticis, subtns iii- 

 cauo-pubesceiitibus, petiolulis aculeis nunc 

 alteriiis, nunc binis arniatis, rachide et ramis 

 paiiictilfe aciileatis^ peLalis late obovatis. Ha- 

 bitu taraeu atque paiiicula subsimplici etiam 

 ab illo (R. discolori) diflert, et forsitau sit 

 specievS aliqiia Insulae Maderce vel Europae 

 aiistrali propiia, iiobis igiiota. 

 (3) (Siiie iiomiiiej maiiu Liniicei lantuiii iiu- 

 merus:) 5 (ad fruticosum iii Sp. Pl. ed. 2 

 delegaiis). 



Hic fruticoso quuni Fl. Suec. ed. 2, tum 

 Aiict. Suec. Recent. (c. v. Årrhen. Monogr. Ru- 

 horum) beiie cojigruiL. 



655. POTENTILT.A. 



(6) intermedia (manii propi'., acque ac prope uiium 

 specimin.:) //. U. 



Ut nomen locusque adscripta probaiit, lia?c 

 procul dubio ipsa est phiiita, quam iii Mänt. 

 1 p. 76 Liiiiuciis descrij)sit5 iiec ebaiacteres 

 ejus ceteri descriptioiii illi repugnaiit, sed 

 facies vix dici potest esse P. norvegicce, qiiod 

 in se habet boc dictum Liiina^anum: »esset 

 P. norveg. , si noii radix esset per (Mi- 

 nis, et (oiia SLibrad ica iia qiiinata». 

 Etiam ab intermedia Lin. aensu triesii, sec. 

 Mänt. et S. Veg. Scand., qualis in Herb. 

 Normal i distribnta est, habitu diflert at(|iie 

 magnitiidine, lieet ludlas invenire potiierim 

 K. V. Akad. namll. 1851. 1^ 



