263 



Cinn genevensi Spec. Plant. edit. 2, et Sy st. 

 Veget. beiie convenitj eadern vero quoque est 

 A. alpina /3 arida Fr. Nov. ed. 2, seu forma 

 caule calyceque lanaLo Ajugai genevensis Auct. 

 Suecor., quas eliaiii in Scania legiturj a priore 

 de cetero nihilo difFert. 



(4) (Sine nomine,- sed praecedenti affixa; manu 

 Linnaei modo numerus:) 3. 



Etiam haec est Ajugce genevensis Auct. Sue- 

 cor. forma ob hirsutiem quasi inter priores 

 duas intermedia. Specimina singulis his for- 

 mis ad unguem respondenlia, inter se vero 

 minime distinguenda, ipsi priore anno prope 

 Rheiiuni pluribus locis Germaniae legimus. 



730. Mentha. 



(1) sylvestris — u 2 (manu propr. ; numerus ta- 

 men prius scriptus, et ad edit. I Spec. Pl. 

 allegansj — locus etiam additus est:) H. U. 

 (Smithius adscripsit:) conf. Hall 226 & 227 

 — spicata ]3 Sp. Pl. 4. 



Om ni no spicatoi /B longifol. Spec. PL ed. ■/, 

 i. e. sylvestri Spec. Pl. ed. 2, quod nomen in- 

 scriptum est, respondetj at vero eadem non 

 minus est optima M. sylvestris Auct. Suecor. 

 plerorumque, v. c. Hartm. Fl. Scand. edd. 4 et 

 5, seu M. sylvestris vulgaris Fr. S. Veg. Scand.j 

 cujus specimina dislributa sunt in Ilerb. 

 JNorm. f. IX n. 11, a M. sylvestri Friesii sensu 

 vera Herh. Norm. f. I. n. "IS, Mänt. 5 et S. Veg. 

 Scand. longe recedens. 



(3) hirsuta (manu propr., aeque ac:) Halland. 

 Osheck. 



JNulhim dubium esse potesl, quin hcTC ipsa 



sit planla, cujus in Mänt. 1 p. 81 sub no- 



