270 



v. Decaiid. Prodr., alque specimiiiibus omiii- 

 bus C. trifolicB Åuct. ex Eur. austr., quaequiim 

 in herbario Smithiano vidi et coraparavi, 

 tum a Botaaicis compluribus missa possideo, 

 optime praesens respoiidet, ita ut nullum re- 

 stet dubium, si quando fuerit, quiu planta 

 Linnasana omnino eadem babenda sit ac Pie- 

 centiorum. Quod autem dubium, nobis ma- 

 joris momenti, ex indicio in scriptis Linnsei 

 citatis atque Fl. Lapp., de loco hujus spe- 

 ciei in Scandinavia, örtum est, utrum revera 

 sit unquam apud nos nata, an forma aliqua 

 alius speciei per errorem pro ea babita, ex 

 berbario tolli non potest, quum locus nuUus 

 ibi adscriptus sit, qui indicaret, an specimen 

 liocce scandinavicum sit, externumnej quod 

 posterius, tali forma nulla post Linnaeum 

 apud nos inventa, potissimum censeas ne- 

 cesse est. 



836. SiSYMBRIUM. 



(2) sylvestre (m. propr.; atque a Smitbio:) py- 

 renaicum JPJS. — Allionis plant. (In separata 

 denique cbartcC parte, plagul^ afiixa, manu, 

 nisi, sec. dictum praecedens Smitbianum, Al- 

 lionii babeatur, mibi ignota:) Nondum de- 

 scripta videtur planta — inveni 4155 in de- 

 scensu ex Furca monte in confmia Gotthardi 

 Helvetice. 



Hujus, licet specimen non scandinavicum 

 sit, boc loco nientio fit, non quasi dubium 

 de S. sylvestri Linn. quidc[uam esset, sed modo 

 ut indicetur, .buic soli specimini in berb. 

 nomen sylvestr. inscriptum esse, nullumque 

 igitur verum S. sylv. ibi adesse. Prtesens 

 enim specimen neque ad sylvestr. neque ad 



