271 



iillam aliam nostrarum specierum pertinet, 

 sed notis omiiiljus potlssimum, ut monet 

 Smithius, est S. ipyrenaic. Linn., quod Nasturt. 

 pyrenaic. Br. et Åuct., cujus specimen hocce, 

 Linnaeo, jam longe priusquam lianc speciem 

 distingueret, missum, ille facile primo obtutu 

 pro sno sylvestri habuit, ideoque sub hoc 

 nomine in herb. inseruit. 



(6) arenosum 8 (m. propr. 5 a Sm.:) Loes. Priiss. 

 t. iö (atque in alia chartae parte, mana ve- 

 risimile ejus, qui invenit, hoc nomen Bauhi- 

 niannm:) Eruca ccerulea in arenosis proveniens. 



Descriptioni Linnseanfe optime respondens, 

 vix dubie verum est Sisymhr. arenosum Spec. 

 Pl. Gum speciminibns Arab. suecicce Fr. Veg. 

 Se. sen Ar. arenosm var. macilentce Hartm. ed. 

 5, qiiEe, ex Suecia media, comparandi caussa 

 attuli, de cetero convenit, dilFert vero foliis 

 radicalibns magis conspicue lyrato-runcina- 

 tis, rigidioribus magisque stellato-liirsntis, 

 caulinis quoque ligidioribus densiusque pi- 

 losis, tVequentius dentatis, peduncnlis ple- 

 rumqiie brevioiibiis, petalis rid)entibus, sili- 

 quis longioribus (biuncialibus). Ob quae, etsi" 

 seniina non licuit examinare, Arab. arenosa^ 

 Scop. et Recent. forma videtur esse primaria, 

 Europas mediae, nec Scandinaviae, incola. Ne- 

 que hoc specimen in Scandin. lectum esse 

 potesl, quum nomen adsit istud Bauhin., in 

 diversa charta manu aliena scriptum, id quod 

 apud eas tantum herb. Linuccani phnitas in- 

 venire soles, qiias Botanici externi miserunt. 



(7) (Sine nomine manu Linnfui adscriptoj sed 

 immerus tamen :) 6' (atque in pagina postica:) 

 Cardainine? in Esbo paroecia' Nylandicc ((jui 



