274 



tares, ibi clescriptum. Forma etiam videtur 

 esse Erysimi grandiflora, qu£e in It. vestrog. p. 

 160 prope arcem bahusiensem lecta dicitur. 

 Ab E7'ys. hieracifolio Auct. Scand. rec, quale 

 quidem et hieracifol. Linn. sensu strictiore et 

 Cheiranthum alpin. Sm. et Wahlenh. complecti- 

 tur, differt floribus perraagnis aLque stigmate 

 bilobo siliqua triplo latiore, licet ceteris ex 

 partibus cuni hoc baud male conveniat. Est 

 vero ex speciebus recentius stabilitis omnino 

 Erys. odoratum Ehrh., (^uale apud Koch in Syn. 

 ed. 2 proponitur atque apud Reich. n. 4593 b 

 depingitur; hi enirn sunt cbaracteres spe- 

 ciminis praesentis: caulis angulosus sparse 

 adpresseque pabescens, folia lanceolata re- 

 niote denlata, pilis steliatis scabriuscula, flo- 

 res pedunculis duplo longiores, calyce clauso 

 glaberrimo, unguibus petalorum elongatis 

 sublinearibus, iaminis roLundatisj siliquae 

 (quae tantum immaturae adsunt) pedunculis 

 multoties longiores, adpressae, lineares, raro 

 adpresseque pilosae, stigmate sessili, lato, bi- 

 lobo, pubescente. 



Hoc igitur specimen opinionem Botani- 

 coruni communem confirmat; sequentia au- 

 tem dubia nova niovent, quuni ex iis alia, 

 eodem nomine inscripta, ad diversas perti- 

 neant formas, alia autem, quae ejusdem sunt 

 formae, diverso nomine inscribantur. Präster 

 quod in plerisque nomina, a Linnaeo atque 

 a Smithio adscripta, inter se opposita sunt. 

 Quas quum ita sin t, nec mea experientia ad 

 liEec omnia extricanda vel singula quidem 

 specimina certo determinanda sufficiat, utile 

 duxi, ne rem facerem deteriorem, hoc loco 

 specimina hujus tribus sequentia, cum dif- 



