276 



sime denticulata. an hoc apud te Erysimum chei- 

 ranthoides? — (Sinilhius denlque prope prima 

 duo speciraina scripsit:) alpinus (prope terliuui 

 vero:) erysimoides? 



Heic igitur in una plagula Lria asservan- 

 lur specimina, quae, licet omnia Liniiasus eo- 

 deni complectitur nomine, alpino s. hieracifolio 

 (quae nomiiia hoc loco synonyaiice ab illo ad- 

 hibila videntur), inter se, ut iiomina iudicant 

 jain a Smithio adscripla, dissiinilia sunt. Mihi 

 auteni aliter, ac Snjithio, qui ambo prima 

 conjunxit tertiumque separavit, inter se dif- 

 ferre videntur. Secunduni enim et lertium 

 nihilo alio inter se diversa sunt, quam fuliis, 

 qu£e in illo sublinearia integeirima, in hoc 

 lanceolata, denticulata, dum ambo communes 

 habent siliquas letragonas, pedunculis mul- 

 toties longiores, atque ilores parvos (raagni- 

 tudine florum hieracifolii) quibus ipsis a primo 

 specimine differunt, quod floribus gaudet per- 

 magnis ejusdem magnitudinis ac in num. (1) 

 hujus Generis, licet ob folia magis ad secun- 

 dum, quam ad tertium hujus plagulae speci- 

 men accedat. Specimen igitur hocce (pri- 

 mum) eadem est forma, ac ea quae in num. 

 (2) hujus Geiieris sub nomine erysimoid. Lin. 

 et alpin. Sm. asservatur; specimina autem duo 

 reliqua, etsi quoad folia inter se diversa sunt, 

 ad Erysim. hieracifoL Auct. Scand. clare per- 

 tinent. 

 (6) Cheir. erysimoides (m. propr., atque prope 

 specimen nomen:) Allion. (Sm. post nomen 

 specific. addidit:) Jacq. vix Linn. — alpinus 

 Linn. 



Humile est specimen et grandi florum, ean- 

 dem ad formara perlinens, ad quam speci- 



