283 



dicalibus obovalis apiculatis; fruclus autein 

 niMturi clesunt, quare in medio relinquam iie- 

 cesse est, an vera P. amara sit, cujus speci- 

 niinibus germanicis, quod ad iiabituni, si- 

 milliina est. Specimen, qiiiim locus ornnis 

 desit, potius exlernuni, quam scandinavicum 

 bubendun). 

 (2) vulgaris 2 (m. propr.; nulla autem adscri- 

 pta est Jitlera grtcca, quae indicaret, quge- 

 nani ex varietatibus in Fb Suec. receptis bcec 

 sensu Linnaei fiierit). 



Omni no est P. comosa Åuct. 



INLdbj alla, sub boc nomine, speciniina iiec 

 formas in berb. asservantur. 



896. Ononis. 



(1) antiquor. (manu propr.). 



Cum descriptione in Sp. Pb ed. 2 et Sysl. 

 Veg. ed. 14 perbene convenit; eadem vero, 

 cnin speciebiis recentiore asvo determinatis 

 coniparala, potissinium est O. spinosa Koch. 

 Syn. seu campestris Koch. et 7Jz., cujus cum 

 specimine aUato omnia fere habet comraunia, 

 c. v. ranios unifariam villosos, spinosos, spinas 

 geminas (quarum allera saepe increscens ranium 

 eiiicit), foliola ol^longa, minima, sparse glandu- 

 losa, subglabra, flores solitaiios. Qnum sen)ina 

 videre baud liciierit, discerni nequit, utrum 

 illis saltem, ut Cel. Kocbius in Sjn. ed. 2 

 monet, a campestri differat, an non. 



(2) spinosa (ni. pro[)r. alqne locus:) H. U. (quas 

 omnia proj^e specimen manifcsle sunt poste- 

 rius addita, quam boc nomen, loco solito pri- 

 mum insciiplum:) ^ arvensis (quod Smitbius 

 quoque correctum videtur voluisse, pro eo 

 scribendo:) spinosa. 



