294 



Numeras igitur citatus, qui H. Auric. Sp, 

 Pl. ed. 1 spectat, atque syiionyrooii Bauhini, 

 ambo a Liniiaeo adscripta, indicaiit, eum 

 ipsum hoc loco H. Auriculam asservari pu- 

 tasse, atque iiierito etiam de altero specimi- 

 iiuni valent, quod rhizomate stolonifefo, fo- 

 liis lingulatis, obtiisis, glaucis, de cefcero gla- 

 berrimis, sed ciliatis, scapo stibnudo capitu- 

 lis paucis (6), totaque facie, clare est H. Au- 

 ricula L. et Auct. scand. omn. — Specinieii 

 autem aUerum, quod procul dubio Smithius 

 iiomiiie a se adscripto iiUellexit, oiniiino di- 

 versuiii est atque, quod ad faeieni ceite at- 

 tinet (notas eniin involucri baud beiie ob- 

 servare licuit), ad Stirpem H. prcealti perti- 

 nere videtur, specimiiii plagulae prioris, luiin. 

 (5), de cetero similiimuni, sed foliis differens 

 latioribus infimaque caulis parte densius pi- 

 losa. Utrum veio eadeni, an alia sit species, 

 equideni, cbaracteribus inultis essentialibus in 

 specimine exsiccato ita oblitteratis, ut oculo 

 magis in boc Genere exercitato vix perspicui 

 forsan essent, baud andeö dijudicave. 



(7) (Sine noniine manu Linnaei adscripto; manu 

 autem inventoris, quisquis fuit, baec inveni- 

 mus:) N:o 40. Hieracium angvstijoliumghbrum 

 seu Pilosella major glabra. Mor. Ii. R. Bles. 



Ad Stirpem H. 'prcealti perlinere videtur, 

 atque, cauie glabrato insigne, forte H. prce- 

 altum est, quale apud Cel. Friesium 1. s. c. 

 proponitur. Tam synonjmon citatum Mori- 

 sonii, quam plantam'ipsam piaesentem me 

 baud bene nosse aperte contiteor. 



(8) pramorsum 8 (m. propr.), 



Omnino est Intybus prcBmorsus Fr., s. Cre- 

 pis prcemorsa Auct. 



