301 



plan tam nnllibi, nisi loco Scaiiiae unico col- 

 legil et memoriae tradidit. Quam formge huc 

 pertineiites, alia in aliam, transeant, exeniplo 

 est hoc specinieii, quod, intimo tantum illo 

 folio cauliiio petiolato excepto, prorsus ni- 

 hilo a Sj^ecimine, cum illo comparato, ros- 

 sico C. aurantiaccE Hoppe diflert. 



(2) C. alpina y J.E.S. (manu Smithiij m. Liii- 

 naei hoc loco nomen niodo inventoris:) Jacquin. 



Haec, quas judice Smithio var. y C. alpinoi 

 habenda est, a priore cliffert foliis caulinis 

 rninoribus, infimo siibovato subsessili, ideo- 

 que cum forma nostra vulgata C. campestris 

 Retz. omnino convenit, nec iion cum figura 

 in Engl. Bot. n. 152. C. integrifolice Sm. FL 

 Brit. Verisimile, ut a Jacquino missum, ejui 

 est integ7'if. j3 praiensis. 



(3) Cineraria alpina (m. propr. aeque ac prope 

 specim.:) //. U. 



Ejusdem ceito speciei est, ac priores, sed 

 folia caulina ctiara, ac in num. (1), majora, 

 late lanceolata, crenulata, infimum spatliu- 

 latum, radicalia petiolo latiore, facicm red- 

 dunt panllo alienaiii. 



(4) alpina (manu Linn. tilii; atque, in diversa 

 chaitae parte, manu verisimile Jacquini, qui 

 specimen misisse videtur:) N:o 465. Cineraria 

 integrifolia pratensis. (Manu Linnafi ipsius sub 

 bis tantum invenimus nomen:) Jacquin. 



Exacte eadcm est forma ac proxime ante- 

 cedcns, sed majore etiam jurc, quam num. 

 (2), pro specimine authentico Jacquiniano 

 habenda. 



(5) alpina (m. Linn. filii, aeque ac nomen col- 

 lectoris:) Jacquin. (atque hujus denique manu, 



