312 



MOJNOECIÄ 

 1095. Sparganium. 



(1) erecfum (m. propr.; atque in diversa cliartee 

 parte, maiin allena, forte inventoris:) Spar- 

 ganium foliis assurgentibus triangularibus. Flor. 

 Lap. 345. N:o 30. 



Hoc omnibus characteribus atque toto ha- 

 bitu est Sparg. simplex Huds. et Auct., cujus 

 a speci minibus suecicis allatis prorsus ni bi lo 

 difFerl, nisi caule foliisque nonnihil angusti- 

 oribus. Ni bil vero adscriptum est, quod si- 

 gnificet, utrum pro cc, an p Fl. Suee. et Sp. 

 Pl. Linnaeiis id habuerit. 



(2) natans 2 (m. propr,, post quod Smithius ad- 

 didit:) verum. (Praeterea manu eadem ac in 

 priore adscriptum est:) Sparganium foliis com- 

 planatis, natantibus, spicis paucissimis. Hall. Stirp. 

 Helv 260. N:o 34. 



Est forma vulgaris pumila (4-uncialis) Sp. 

 minimi Bauh. et Fr. Bot. Not. 4849, quod, 

 ut edocuit Cel. Friesius 1. c, ab auctoribus 

 botanicis Europae medise et australis semper 

 pro vero Sp. natante perperam habitum estj 

 atque, jam eevo Linnaeano a multis confu- 

 sum, Linnaeum demum ipsum induxit, ut a 

 sententia sua prima (in Fl. Lapp.) discederel 

 et hane formam (v. c. in Fl. Suec. ed. 2) 

 natanti subjungeret. Ex hoc tantum expli- 

 cari videtur, Linnaeum huic specimini ipsum 

 adscripsisse nomen natans, quamvis a natante 

 FL Lapp , primo et vero, quale in Scandi- 

 navia fere sola totius Europae obvium est, 

 valde difFerat. Ex bis etiam patet, speci- 

 raen hocce tempore demum posteriore fuisse 

 in herb. inserlum. 



