319 



misit:) Carex spiculis subrotimdis in summo 

 culmo' se contingentibus, brevissime pediculatis. — 

 N:o 6. 



Tam ob totiim habil um, quarn ob notas 

 leie omnes, v. c. spicam terminalem basi ma- 

 sculain, latcrales duas totas femineas, infimam 

 brijviter pedunculatam, stigmata tria, giumas 

 cuspidatas, fiuctus nei vosos, deiise punctatos, 

 brevissime rostratos, hane ad Caricem Bux- 

 baumii Wahlenh. et Åuct. recent. potissimum re- 

 ferendam puto; quamvis per negligentiam in 

 specimine piaeparando spica summa lateralis 

 sit parti terminalis infei iori niasculas adpressa, 

 ita ut fere unam videantur constituere, atque 

 flores masculi ratioque spicarum, nisi c.iveas, 

 oculum facile fugiant, icl quod Smilhio aliis- 

 que accidisse videtur, qui praesens specimen 

 diibium, sequens autenj certissimum habue- 

 runt, licet nihilo sane inler se diiierant. Du- 

 bium igilur Wahlenbergii in Fl. Lapp. p. 

 233 aliorumque, anne hoc loco C. Gebhardi 

 pro vera canescente asservetur, umnino lollitur. 

 Diificilius autem, praecipue quum dissertatio- 

 nem ejiis hac de le videre mihi non Hcue- 

 I it, est dijudicalu, an Cel. Dr BootL ad veri- 

 tatem propius accesseril, qui, ut indicat Ba- 

 bington (in Man. of Brit. Bot. ed. 2, p. 360), 

 ex aucloritale hujus speciminis monuit, C. 

 Buxbaumii Åuct. pro vera Linnaeana canescente 

 esse habcndam. Tali tamen sententiae opera 

 Linnaei omnia repugnant, quibus, quum hac 

 de specie minime dubia sint, major certo 

 auctoritas tribuenda est, quam soli herbario, 

 ante quod cognitum nemini unquam in meo- 

 tem venit, Caricem Buxbaumii prae aliis posse 

 sub canescente Lin. intellioi. 



