326 



heic adscriptus hasc specimiiia delegat; hisce 

 Sinithius, aucLoiitalem Afzelii sequens, insori- 

 psit nomen ccBspitosce. Ex reliquis speci mini- 

 bus alterum, cui Sm. inscripsit canescens, for- 

 ma videtur pumila Caricis Buxbaumii, allerum 

 autem, cui nomen recurvm idem tiibuit, sum- 

 mam modo culmi partem constiluit, ex qua, 

 quantura videri licet, ad C. glaucam Auct. per- 

 tiiiere potissimum ciedo. 

 (51) acuta ^8 (m. propr.). 



Quamvis lillera j3 liuic non adscripta, vix 

 dubitandum est, quin sub his ipsis speyimini- 

 bus Linnaeus C. acutam /3 ruffam Sp. Pl. re- 

 vera intellexerit, quum et a priore omnino 

 differant, quoe potissimum acuta a. 1. c. est, 

 et ipsa in descriptionem acutce /3 optime qua- 

 drent. Omnia enim spicis terminalibus ma- 

 sculis compluribus, lateralibus femineis, qua- 

 rum summa apice mascula, gaudent; quibus 

 quoque omnibus, atque bracteis foliaceis cul- 

 mum superantibus, stigmatibus duobus, glu- 

 mis lanceolatis aciitis fructu longioribus, fru- 

 ctibus nervosis (tam iramaturi sunt, ut de 

 forma baud. bene judicari possit), magniludine 

 habituque totins plantan, eadem oplimam con- 

 stituunt C 'prolixam Fr., cujus specimina, com- 

 parationis caussa allata, hisce ad unguem re- 

 spondent, et in qua specie soepius quoque in- 

 venis summam spicam femiueam, ut in prae- 

 senle, androgjnam variantem. 



His igilur eliam senleutia III. Friesii in 

 Mänt. 111 proposita omnino cunfirmalur, C. 

 acutam j3 ruffam Sp. PL (quee ä FL Suec.) esse 

 in acuta Auct. recent. quaarendam, eliamsi spe- 

 cies huic maxime aflines »obiler inspect^, pro 

 hac praetervideri» facile potuerint. Inter vero 



