333 



praesentis autem saepius, Linnaeus piope mar- 

 giiiem plagulae superiorem, numerum, quem 

 in Fl. Lapp. liabeiit, adnotare sokiit*), sic 

 lioc etiani loco numerum Floram Lappon. 

 spectantem ad nota vit:) 349 (atque prope spe- 

 cimen:) ^8 (qni, quo speclet, haud patet). 



Ex specimine hocce judicium 111. Friesii 

 in ManL 1, p. 23 optime confirmalur, Sali- 

 cem FL Lapp. n. 349 esse cuspidatam, nec fra- 

 (jilem, ad quam, contra et iconem et descri- 

 ptionem et lucum, synonymon illius numeri 

 fuerit relatum. Heic enim asservatur ramu- 

 lus sterilis, qui ad S. fragilem minime, ad 

 pentandram autem maxime accedit, quae (pe7}^), 

 ut conslat, cuspidatce tam aflinis est, ut ta- 

 cile condonari sperem, in slatu ejus prcesente 

 manco me non posse certo dijudicare, utrum ad 

 pentandram, an ad cwsptc^a^am potius perlineat. 



(17) fragilis (m. propr. ; postque a Smithio:) ? 

 (atque:) alba? 



Raraulus adest amenta gerens mascula, qui 

 foliis lanceolatis, subtus sericeis ad S. albam 

 polius peitinet; formam tamen neque liujus 

 constiluit typicam, sed varietatem loliis sub- 

 glabris et subintegerrimis. 



(20) Scdix rosmarinifolia 25 (m. propr. aeque ac 

 in paj^ina altera:) Salix foliis oppositis it. scan. 

 — Hispania GS7. (Sjiiithius auLem post no- 

 men prinium addidil:) ? (atque:) /issa Ho/fm. 

 Prof. Mer t ens. 



*) Spcrimina hoc modo designata maximi momenti et au- 

 ctoritatis habenda sunt, utpote qua senipcr vidonlur 

 ectypa esse ipsa, ad qujc dcscriptioncs spocicrum Lap- 

 ponic. conlectaj sunt; id quod ex similitndiue ciim figuris 

 in Fl. Lapp. probatur, qiia) sa>pe ex his picta? vidcntur. 



