336 



picag etiam propius accedens, vel ab hac liaud 

 distinguenda. 



(25) (Noraen nullum prope specimeii adscripturn 

 est; sed manu Linnaei numeii:) 24- (et) 555 

 (post quem Smith ius observavit:) non est, sed 

 potius 352. (In pagiiia postica haec synonj^raa 

 sunt manu Linnaei adnotata:) Salix pumila 

 folio utrinque glahro J. B. — Salix pusilla Ga- 

 rnerar, epit. — Salix humilis i^epens Lohel. (at- 

 que prope baec duo synonyma ultima:) con- 

 f er at (ur). 



Ob tormam foliorum cum descript. in Fl. 

 Lapp. n. 352 magis, ut monuit etiam Smi- 

 thius, quam cum n. 353 congruit, sed tamen 

 a speciminibus illius proxime antecedentibus 

 diversa videtur. Etiam minus ad S. fiiscam 

 Spec. Pl. -/ referri potest, ad quam aller nu- 

 merus adsciiptus, 24, et synoiijmon primum 

 delegant. Quae quum ita sint, diflicillimum 

 est pro certo dijudicatu, ad quam specierum 

 suarum Linnseus ipse hane relatam voluerit. 

 Nec multo faciiius certo dictu, quaenam sit e 

 speciebus recenlius determinatis. Primo enim 

 in prcesenle S. ovatam Ser., qnae S. arbusc. a, 

 Waldsteiniana Koch., me agnovisse credidi, cu- 

 jus cum specimine meo a Ila to communia ha- 

 bet.: capsulas subsessiles, conicas, albo-villosas, 

 stylum elongatum, folia tenuia, ovato-elliptica, 

 raro subcrenulata, pilis prope venas sericea, 

 et ciliata, fruticulum humillimum, ceteraque 

 om nia, exceptis modo venis foliorum, quae 

 minus distincte sunt anastomosantes. Deinde 

 autem amic. Andersson eam quoque conspi- 

 ciens, »formam certissime esse S. phylicifolioi 

 in sumrais alpibus Scandinavioe obviam, foliis 



angustis 



