347 



Ex piiUSLMile auteni riiiiiime coiiQrniatur 

 opiiiio eoriim, qui S. fuscam Linn. esse versi- 

 foliam Wahlenb. suadent, sed eorum potius, 

 qui in formis S. repenlis earn quaesiverunt. 

 Pracsens eiiini ramuliis, quantum ex foliis et 

 aiiientis niasculis, quae sola adsuut, judicare 

 licct, uullo iiiodo ad aliam speciem referri 

 potest, quam ad S. repenlp.m Auct., cujus for- 

 ma est foliis (semiuiicialil)us) soliLo latiori- 

 bus, magis obtiisis, subtusque deusins seri- 

 ceis, qualem huic similiirijam ex pluribus 

 Siiecias medice locis possideo. Uiium quoque 

 syiioiiymoiLim heic adscriptorum, Dillenii 

 dico, a Smithio in Fl. Brit. p. 1062 ad va- 

 rietatem S. repentis ixdertiir. 

 (59) Salix (m. propr., sed siiie iioniine; Smi- 

 thius taiitum observavit:) non fusca (atque in 

 alia paginae parte:) arenaria Lightf. — varie- 

 tas S. fuscw Lin. D. Viborg. (quae tame;n po- 

 stea, an ab ipso neseio, extrila sunt.) 



Ila^c, licet non signa eadeni antiquitalis, 

 ac in priore, sunt adposita, exacte tamen 

 eadem est forma, sed amentis femineis in- 

 structa, quge quoque omnino sunt S. repentis; 

 quare ex hac etiam magis probantur, quag 

 sub priore dixi, hccc specimina minime illo- 

 rum opinioni esse subsidio, qui S. fuscajn in 

 ■Dersifolia quccsiverint. Verum quidem est, 

 Smilhium praesentem »non fuscam» esse de- 

 clarasse, sed caussam, cur sic fecerit, videi'e 

 non possumj neque Eum semper de hoc spe- 

 cimine eandem vel solam hane habuisse sen- 

 lentiam, adscrij)ta ejus cetera, jam relaLa, 

 probant. 



Insuper folia quum hujus, tum prioris, 

 aU[ue ramulus ipse uterque cuni lig. }^v\i\- 



