353 



ncscente coiivcniiinl; id cjnod tacile ex eo iii- 

 tclligitnr, quod a Liiiiiieo descripta et de- 

 picta sint a ute S, canescentem distiiiclam, id- 

 qne tempore tali, (jiio lioc fere niimquam 

 tam pleiie tieret ac nnnc temporis, quam- 

 obrem facillime (icri potnit, et lioc loco re 

 vera factum est, ut notas iioiiiiullas Lin- 

 na2us omiserit vel minus respexerit, quoe no- 

 stro tempore et post S. canescentem cogni- 

 tam mini me sunt uegligendae. Inter has 

 enumerare liceat, folia inferiora omnia ser- 

 raturis, remotis quidem, sed veris et distin- 

 ctis esse notata, id quod Linnfcus etiam in 

 descriptione indicat, ea »levissime ser ra ta» 

 dicens, licet in diagnosi ipse, atque inde Cel. 

 Friesius (in Mänt. I, p. 59) et Andersson (in 

 Sal. Lapp. p. 28) eadem c rena ta dicunt, 

 atque in fig. Fl. Lapp. integerrima de- 

 pinguntur. Tum folia hyecce supra et sub- 

 tus ajqualiter, exceptis venis, sunt hirta, sed 

 tamen subtus pallidioraj et exsiccatione de- 

 nique sunt nigrescentia. Ob btec igitur pras- 

 sens specimen a S. canescenle reeedit, cujus 

 folia, testantibus descriptionibus apud Auct. 

 scand. et copia speciminum maxima, sunt 

 crenulata, nune utrinque, luuie subtus 

 certe tomcntosa, rarissime, quantum 

 equidem vid i, n igreseen tia. 



Ad quam autem speeierum nu ne temporis 

 distinctarum, hoe specimen potius referatur, 

 pro certo dijudicare baud possum, nisi ad 

 (ormam illam, inter S. (jlauciun et nigrican- 

 tem intermediam, forsan liybridam, quaj 8. 

 glauca *pullata Fr. in- Dut. Not. iSiO, p. 204, 

 et S. V. Se. p. 57 seu S. nigricanti-gldiica An- 

 K. r. Akad. natuil. 1851. 23 



