425 
des Sciences de Saint- Pétersbourg. 
426 
die Identität der beiden Spectra mit einem Grade der 
Sicherheit zu beweisen, wie es bei Beobachtungen von 
so schwieriger Natur, wie die vorliegenden, kaum bes- 
ser gewünscht werden kann. 
Diagnoses plantarum novarum asiaticarum. IV, Scripsit 
C. J. Maximowicz. (Lu le 26 mai 1881.) 
(Cum tabula lapidi incisa.) 
Reaumuria trigyna. Glabra, ramis patulis jam a basi 
racemose floriferis; foliis semiteretibus linearibus ob- 
tusis s subattenuatis ; fasciculis AAS oligophyl- 
paucis i ; braeteis 
e basi dilatata orbiculata breviter mucronatis dense 
imbricatis, cum sepalis quibus breviores ceterum con- 
similes basi connatis; petalis in alabastro contortis 
suboblique obovatis, filamentis subulatis integris, stylis 
tribus. 
Mongolia australis: in deserto aridissimo secus 
montes Alaschan sito frequens (Przewalski, 1873.) 
Quam R. songarica m. omnibus partibus multo major 
et flores non sessiles, ceterum habitu similior quam 
R. persicae Boiss. (Fl. or. I. 761.), cui ex characteri- 
bus diagnosticis proxima, quae tamen foliis dense fas- 
ciculatis ovatis, flore duplo majore filamentisque basi 
crenatodentatis, praeter alia signa abhorret. R. Shawiana 
(Hololachna, Hooker fil. in Henders. et Hume, La- 
hore to Yarkand, 313. n. 65. c. tab.) inter nostram 
et R. songaricam quasi intermedia videtur, sed decan- 
dra et ovario oblongoovali instructa aliisque signis 
distans. In nostra stamina circiter 40 et ovarium glo- 
bosum. 
Hololachna Ehrenb. cum Reaumuria jungenda vi- 
detur, nam stamina pauciora in priore quoad numerum 
tam indefinita sunt quam in secunda, reliqua signa autem, 
quibus ad utramque distinguendam utuntur autores, 
vel fallacia vel utrique communia sunt, v. gr. stamina 
pl. v. m. connata, flores sic dicti axillares, petala 
Hololachnes perperam inappendiculata a Ledebour 
dicta, cet. 
lis 
Myricaria platyphylla. (S 2. racemis lateralibus Ledeb. 
Fl. Ross.) Viridis, ramis foliatis longissimis vix ramu- 
losis, foliis maximis patentibus planis ovatis breve 
acuminatis acutiusculis; pedunculis basi squamatis 
bracteis persistentibus concavis demum patentibus 
ovatis obtusis pedicello duplo longioribus calyci ae- 
qualibus; sepalis obtuse ovatis petala obovata paulo, 
stamina fere ad apicem coalita subduplo superantibus, 
ovario ovoideo breve attenuato. 
Mongolia australis: montibus Alaschan frequens 
(Przewalski, 1872). 
Frutex virgatus üsque 10-pedalis foliis latissimis 
maximisque inter omnes statim cognoscendus. Folia 
ad 15: 12 mill. magna. Comparanda tantum cum M. 
dahurica 8. macrophylla Bge., M. longifolia Royle et 
M. elegante Royle; prior, praeter alia signa, foliis 
linearioblongis, secunda foliis medio, tertia foliis apice 
latioribus, utraque indica praeterea racemis ex inno- 
vationibus ortis differt. 
Hypericaceae 
orientali - asiaticae, 
Elodes Adans. 
Fam, II. 444. Endl. Gen. pl. 5465. 
E. virginica Nutt. Gen. II. 17. Torr. et Gray Fl. 
N. Am. I. 167. Hypericum virginicum L. Cod. 5755. 
Var. asiatica m. H. virginicum Miq. Prol. 146. 
Franch.Savat. Enum. 1.56. Regel? Fl. Usur. n. 104. 
E. crassifolia Bl. Mus. Lugd. bat. II. 15. H. petiola- 
tum Miq. Prol. 146., nec Walt., nec Franch. Savat. 
I. 56. E. japonica BL. 1. c. 
Japonia: prov. Hiuga ad Norioka yama (J. Keiske!), - 
circa Yokohama aliisque locis Nippon mediae (ipse, 
Tschonoski), prope Hakodate variis locis (ipse); 
Mandshuria (Maack, ex Regel, planta nunc deest). 
Var. asiatica a planta americana multis notis differre ` 
videtur: in priore sepala erecta coriacea obtusa crasse 
vittata, petalis utrinque obtusis fere duplo breviora, 
pars connata filamentorum liberam aeguans, antherae 
vesicula ampla exserta, styli germine ovoideo vix 
breviores, capsula ovoidea, semina (in utraque qua- 
dratoovalia, seriatim insculpta) fere duplo majora. In 
planta americana inveni sepalà patentia membranacea ` 
acuta, tenuissime vittata, petala utrinque acuta, triente 
tantum calyce longiora, partem connatam filamentorum 
liberam multo superantem, vesiculam antherae minu- 
tam, saepe inclusam, stylos germine oblongo fere triplo 
breviores, capsulam oblongam. Folia vero, ex Blumeo 
in pl. japonica crassiora, inveni rarius etiam aeque 
tenuia ac in americana. Quum tamen in E. Fraseri 
