441 
des Sciences de Saint~ Pétersbourg. 
442 
i. e. k. littoralis, aliis Bupó et Mayumé, Kaempf. Am. 
exot. 790. 
Per totam Japoniam frequens: Kiusiu, circa Naga- 
saki, in littore et alibi (Oldham!, ipse), Nomosaki, in 
montibus abruptis ad mare (ipse), regione littorali 
princip. Hizen (Buerger!); Nippon (Thunberg): 
Hakone, Octobri frf. (ipse); Yokoska, in sepibus (Sa- 
vatier!), circa Yokohama, vulgaris, Junio fl., Novembri 
frf. (ipse); Yezo: Hakodate, in hortis, Konoma, in 
fruticetis non rara, et alibi; Bonin-sima (Hooker et 
Arnott, Small! frf.). 
Utuntur pro sepibus vivis. Japonice masaki, fide 
Siebold. 
8. radicans Miq. l. c. 18, 373. E. jap. varr. t, x, 
À, u, Rgl. 1. e. 103. E. radicans Sieb. herb., Miq. 
1. c. 366 (herb. Itó Keiske n. 127! s. n. tsuru masaki). 
Franch. Savat. l. c. I, 79. 
In montibus Nippon spontaneam observavit K eiske, 
fide Siebold mss.; in hortis saepe colitur, foliis di- 
verso modo variegatis, v. c. Yedo (ipse), ita et in 
Europam introducta; Yezo: circa Hakodate, in sylvis 
rupibusque humo prorepens frequens, sterilis, in sylvis 
Onoma et Mohidzi arbores usque ad altitudinem 20 
ped. ascendens, fine Octobris fructif. (ipse). - 
Siebold, qui tantum sterilem observasse videtur 
vel saltem sine fructu, E radicantem distinxit (in 
adnot. mss.) caule verrucoso radicante et foliis mino- 
ribus ellipticis. 
Species quoad aetatem et stationem valde varians. 
Var. 8. in sylvis et ad rupes terrae appressa et ste- 
rilis, fibris radicalibus crebris e caule erumpentibus, 
folis parvis in eodem individuo late ovalibus apice 
rotundatis, brevissime petiolatis (12: 7 ad 17: 12 mm. 
magnis), ovatis obtusis distincte petiolatis v. ellipticis 
obtusis (18: 12 ad 25: 16 mm. magnis). — Arbores 
ascendens paulatim magis macrophylla fit et petiolis 
normalibus (6 — 10 mm. longis) praedita, lamina 
variante a rotundato- ovali (40: 35 mm.) in ellipticum 
(40: 25 mm.) ramis adhuc radicantibus. Talem, arbores 
20 pedes usque ascendentem, trunco digitum majorem 
crasso, vidi fructiferam. Apice enim non amplius re- 
pet, folia pl. typicae format obovata v. elliptica (30 : 17 
ad 55:35 mm. magna) et fructificat. Pedunculi fructi- 
feri tamen saepius solito breviores, petiolum parum 
v. non superantes, et fructus vulgo pauciores (1 v. 2). 
Flores tantum in spece. cultis observavi, ubi omnibus 
punctis eum typicis congrui, foliorum vero indoles mi- 
nus mutabatur, quam in vetustis spontaneis. 
Hac varietate multo frequentior est status normalis, 
qui fruticem erectum, 4 — 8-pedalem v. arbusculam 
pedem usque crassam, fere a basi ramosam et dense 
frondentem sistit. Hunc statu juvenili non vidi, nescio 
igitur, an semper juventute repat v. tantum locis um- 
brosis. Folia vero etiam valde variabilia, a rotundato- 
ovali per ellipticum in obovatum et hoc in eodem ramo 
ludentibus. Spece. florentia et fructifera mox foliis 
ellipticis breve obtuse acuminatis (40: 20 mm. magnis) 
v. acutiusculis, v. (in pl. e Hakone) lanceolatoellipticis 
acuminatis, solito minoribus (45: 15 mm.) vel in culta 
(variegata) et pl. e Bonin lanceolatooblongis obtusis 
(50: 15 mm.) v. in arbore vetusta forma variis, usque 
ad 90:55 mm. magnis. — Folia a medio versus apicem 
serrulata, serraturis mucronulo atro facile caduco cre- 
nulata, crenis mox fere obsoletis mox distinctissimis 
et magnis. La 
Nostrae proxima videtur E. crenulata Wall., quae 
foliis vulgo subintegris, margine revolutis, fructu tur- 
binato floreque duplo majore petalis fuscis diversa 
(vidi specc. Schmid n. 106, Metz n. 1544 et Wight 
n. 444 distrib. Kew.). E. theaefolia Wall. (Griffith 
n. 1960, hb. Calcutt.!), quam Miquel E japonicae 
nimis affinem putat, abhorret foliis utrinque lucidis 
impresso-rugosis, ovato- v. rite lanceolatis acuminatis, 
pedicellis divaricatis elongatis. JE. pendula Wall.! 
(vidi etiam e Srinagur, Gurhwal: Falconer n. 362, 
et a Royle lectam), quam primum pro Æ. japonica 
habebat Wallich in Roxb. fi. Ind. ed. Carey, II, 405, 
bene distincta trunco arboreo ramis gracilibus pendulis, 
foliis lanceolatis acuminatis gegen, ser- 
raturis crebris incumbentibus in mucronem pallidum 
sensim attenuatis, nec non flore duplo majore. 
2. E. chinensis Lindl. in Trans. hortic. soc. VI, 74. 
(1826)—nec Lour. Walp. Repert. I, 530. E. nitidus 
Benth. in Lond. journ. of bot. I, 483. (1842) et Fl. 
Hongk. 62. Seem. Bot. Herald, t. 83. Hooker fil. 
Fl. Brit. Ind. I, 610. 
China (Lindley! flor.): Hongkong (Wright! fl. frf., 
Forbes! frf). India: Bengalia (Griffith! n. 1970), 
ex Hookero fil. verosimiliter culta. — Londini sub 
dio culta perennavit, teste Lindleyo. 
Planta homonyma Loureirii (fl. Coch. 194) quum 
