457 
des Sciences de Saint- Petersbourg. 
458 
saki, Simabara (ipse); Korea: portu Hamilton (Wil- 
ford!). 
Certe nil nisi eadem locis sterilibus, in saxis cet. 
enata et in typum sensim abiens, neque a Japonensibus 
pro specie habita, uti docet jam nomen utrique com- 
mune: tsuru mumé modoki. In utraque, forma rami 
vetusti cortice fusco lenticellis punctiformibus albidis. 
Siebold, teste Miquel 1. c. 142., ramos innovantes 
perperam armatos dixit, habent vero gemmas axillares 
perulis acutis duriusculis instructas, quales etiam 
Miquel l. c. descripsit. 
C. articulata nomen est errore typographico ex C. 
orbiculata mutatum, uti docent fl. Jap. et icones ma- 
nuscriptae Thunbergii. Quum tamen utrümque nomen 
minus aptum sit, prius ubique receptum servavi. Nomen 
vero C. scandentis, e Thunbergii flora Japonica ab 
A. Gray citatum, non inveni, neque affinitatem C. 
articulatae cum C. scandente cum Grayo tam arctam 
agnoscere possum, prior enim inflorescentia axillari, 
posterior terminali gaudet. 
5. C. crispula Regel in Ind. sem. h. Petrop. 1861, 
51. Walp. Müll. Ann. VII, 578. b. 
China, cult. in horto Petropol. florens. 
Scandens, glabra, ramulis hornotinis et annotinis 
acute angulatis; foliis crenatoserratis, inferioribus ob- 
ovatis acutiusculis, reliquis obovatolanceolatis subito 
breve acuminatis; floribus albidoviridulis. — Foliorum 
forma tantum a C. articulata distincta, an satis? Utraque | m 
in frigidariis petropolitanis culta ramos solito tenuiores 
foliaque solito minora gerit, sed folia et flores utriusque 
aequimagna. 
6. C. flagellaris Rupr. in Bull. phys. math. XV, 
357. et Decas pl. Amur. c. tab. Dioica volubilis radicans, 
glabra vel superne adque venas foliorum subtus scabe- 
. rula, ramis teretibus vetustis castaneis, stipulis per- 
sistentibus in spinam deorsum uncinatam mutatis; 
folis membranaceis longe petiolatis orbiculatis vel 
late ellipticis subito breve cuspidatis, argute se- 
taceoserrulatis ; pedicellis axillaribus paucis fasciculatis 
flores 5-meros aequantibus vel.superantibus; sepalis 
obovatis ciliolatis, petalis oblongospathulatis antheras 
ovatas superantibus, stylo persistente stigmate peltato; 
capsula globosa pedicellum subaequante incomplete 
2— 3-loculari 1—5-sperma; semine toto arillo invo- 
luto. Maxim. Fl. Amur. 76, 462. C. cilüdens Miq 
Prol. 17. Fr. Sav. En. I, 80, II, 318. 
Mandshuria: ad Amur مهاه‎ in mont. ا‎ 
rara (ipse, sterilis), supra ostium fl. Sungari (Maack! 
fr.immat.), Possjet prope fines Koreae ad rupes prae- 
ruptas calidas non rara (ipse, fr. immat.); Japonia ` 
(Itó Keiske! in herb. Lugd. Bat.): Kiusiu (Rein ex 
Franchet et Savatier). 
Stipulis spinescentibus statim a C. ARE et 
scandente distincta, priori (rotundifoliae) quoad foliorum 
consistentiam, formam et magnitudinem similis, sed 
serraturae diversae. A C. scandente SA ER en 
non terminalibus abhorret. 
Rupes v.arbores 25 pedes altas ascendens et vesti- 
ens, semper volubilis, trunco digitum majorem crasso, 
spinis albidis, floribus viridulis. Capsula immatura 
5-nervia, septis nervis impositis 2 vel 3, basin versus 
latioribus, superne nerviformibus. Ovula 5, in quovis 
intervallo inter nervos singulum, minima jam arillo 
multiplo majore, fere illum seminis aequante, inclusa. 
Seminis testa fusca. Embryo non visus. 
Species exclusae, 
C. dilatata Thunb. in Act. soc. Linn. II, 332. et 
Icon. ined., est specimen foliis adultis Orézae japonicae 
Thunb. e 
C. striata Thunb. Fl. Jap. 98. est Euonymus alata 
Thunb., forma exalata. i 
C. adenophylla Miq. Prol. 17., ex ipso in Ann. 
mus. Lugd. Bat. II, 85. est [lez crenata Thunb. 
Gymnosporia Wight et Arn. 
G. Wallichiana [TRUM 
deret: Res EE A . diversifolia m. 
1: G. Re Laws. in Hook. f. Fl. Brit. Ind. 
I, 621. Celastrus Wallichiana W. A. Prodr. 159. 
Hance in Journ. of bot. 1878, 226. C. rigida W all. 
in Roxb. Fl. Ind. II. 396., nec Thunb. 
In China australi: Amoy (Hance), ora australi prov. 
Kuan-tung (Sampson et Hance!), ins. Hainan (iid. 
et Bullock, ex Hance); in India variis locis Bengaliae, 
Pendshab et Decan occurrere dicitur. | 
Specc. chinensia ad hanc speciem a Benthamio 
relata esse refert Hance, sed differunt ab indicis, ex 
eodem, ramis pube furfuracea ferruginea puberulis, 
fructu pisum, nec nucem avellanam aequante. Arillus 
dicitur albus, semen vix ad medium. tegons. 
