475 
Bulletin de l’Académie Impériale 
476 
Praecedenti affine 
Ch. sphaerospermum Maxim. 1. c. n. 31. 
Locis adde: China borealis, ditione florae Pekinen- 
sis, in alpe Siao-wu-tai-shan, supra limitem sylvarum 
(Móllendorff, 1879). 
Varietatem sistit foliis solito minus profunde cre- 
natis. 
Ch. Fauriae Franch. in Bull. soc. bot. de Fr. XXVI, 
84. 
Nippon: prov. Etschigo, prope Niigata, in. m. Nitz 
(Faurie!) 
Species sui juris, ut in clavi indicatum est. 
Species minus notae. 
` Ch. Vidali Franch. Savat. Le II, 360. 
Nippon: prov. Simotsuke (Vidal). Vidi delineatio- 
nem ramulumque sterilem a cl. aut. communicatum. 
Ch. multicaule Fr. Sav. Enum. II, 361. 
Nippon boreali (Hogg !). 
Simillimum Ch. sphaerospermo, sed albiflorum. 
Utraque species ob semina ignota quoad locum mihi 
subdubia, PB 
Ribes stenocarpum. (Grossularia) Orgyale densissime 
ramosum, ramis acute angulatis glabris; aculeis infra- 
: axillaribus validis ternis patentibus medio validiore, 
sparsis nullis; petiolis parce glanduloso-setosis lamina 
subbrevioribus, lamina utrinque parce pilosa rotun- 
data basi truncata v. subcordata 3—5-loba, lobis ob- 
tusis pauci-grandique crenatolobatis, pedunculis recur- 
vis petiolo vulgo brevioribus subunifloris 2— 3-bractea- 
tis pedicelloque breviore cum calyce glabris, calycis 
tubo parte libera quam laciniae linearioblongae re- 
flexae breviore tubuloso-campanulata; petalis oblongis 
glabris antheras oblongas aequantibus calyce fere duplo 
brevioribus, stylo cylindrico fere ad medium bifido 
glabro stamina superante cruribus contiguis; baccis 
pl. m. anguste oblongis utrinque attenuatis glabris. 
China occidentalis: prov. Kansu alpina sylvatica 
(Przewalski, 1872, 1880). 
Baccae acidae dicuntur, in specc. suppetentibus pol- 
licares viridilutescentes, omnium specierum mihi no- 
tarum angustiores. 
— Asimillimo R. macrocalyce Hance (in Journ. of bot. 
XIII, 1875, 35., e regione Pekinensi!) et a R. grossu- 
larioidi m. e Japonia floribus minoribus glabris et forma 
mutuaque relatione partium floris distincta, nec non 
forma baecarum a posteriore (in priore ignota) diversa. 
— Omnes Grossulariae asiaticae ceterum tam inter se 
affines (R. ambiguo m. excepta), ut in posterum, si 
formae transitoriae notae erunt, fortasse cum R. Gros- 
sularia conferruminandae, 
Triosteum L. 
Species 5 hucusque notae ita disponendae: 
Flores e caulis perfoliatus. 2. 
Spica terminalis. 4. 
2. Stamina Konen inclusa, corolla calycem subaequans, calycis 
limbus in drupa sessilis. 3. 
Stamina stylusque longe exserta, corolla calyce duplo longior, 
calycis limbus supra drupam tubulosus tubo quam margo aequa- 
liter lobatus parum breviore............. . sinuatum m. 
eor brunnescentes in axillis ae T. perfoliatum L. 
ochroleuci in axillis solitarii....... ngustifolium L 
4. Folia integra basi connata............... T.himalayanum Wall 
» "pinnatiüda HBOS. د د د م وا‎ T. pinnatifidum m. 
Typus duplex igitur in genere obvius: hinc floribus 
axillaribus, illinc floribus terminalibu$. Posterior Asiae 
centrali proprius, prior vero iterum subdividitur in 
T. sinuatum m. (Mél. biol. VII, 553.) genitalibus ex- 
sertis, limbo calycis aequali ad medium tantum fisso, 
Mandshuriae et Japoniae proprium, at rarissimum, et 
species borealiamericanas valde inter se affines: ge- 
nitalibus inclusis, limbo calycis ad basin inaequaliter 
partito, e quibus una etiam perrara est. 
T. pinnatifidum. Pluricaule simplex longe superne 
glanduloso- ubique hirsuto-pilosum; foliis liberis basi 
attenuata subcordata vel euneata semiamplexicaulibus 
sessilibusve, summis obovatis acuminatis integris, re- 
liquis ultra medium bijugo- pinnatifidis sinubus rotun- 
datis laciniis acuminatis; spica terminali; drupa tri- 
pyrena. 
China occidentalis: prov. Kansu in sylvis alpinis 
frequens (Przewalski 1872 fructif., 1880 flor. et fr 
nond. mat.). | 
A proximo T. himalayano Wall. differt foliorum 
forma et floribus ebracteolatis. Plantam himalaicam 
tamen sub anthesi non vidi, Wallich, qui fusius de- 
scripsit (in Roxb. Fl. Ind. ed. Carey, II, 180) floren- 
tem non novit, Hooker fil. et Thomson (in Journ. 
linn. soc. IT, 173) atque Clarke (in Hook. fil. Fl. Brit. 
Ind. III, 8. sub T. hirsuto) florem non v. brevius de- 
scripserunt. 
