— 224 — 



servatur de penultima et ultima^ servetur sine fallo (?) 

 de ultima. Unde non bene sociarentur iste due dicciones 

 deficiens et contaminans, nec in principio aliquorum 

 ritimorurn, nec in medio, nec in fine, quia ultima vo- 

 calis prime diccionis est e, ultima vero 2^ diccionis esta.. 

 Sed iste due dicciones deficiens et subjiciens bene sona- 

 rent in principio ritimorurn, et in medio, et in fine, 

 quoniam penultime et ultime vocales utriusque diccionis 

 sunt similes. 



Quinta régula est quod ritimis licet ponere duas dic- 

 ciones loco unius, ita quod quando in uno ritimo 

 ponitur diccio trisillaba, in alio possunt poni due qua- 

 rum. una sit monosillaba , alia bisillaba , ut in hoc 

 exemplo : Justus quilibet summo opère coronari {conari'\ 

 tenetur : 



Animi [animum] dirigere : nam hoc est uiilitatis, 

 Ad Deum recurrere : nam hoc est necessitatis^ 

 Mundumque despicere : nam hoc est salubritatis. 



Ubi apparet quod in principio primi ritimi ponitur 

 nia diccio animi [animum] que est trisillaba. Et in 

 principio 2' ritimi ponuntur due dicciones loco unius, 

 videlicet ista diccio ad et ista diccio Deum, quarum 

 prima est monosillaba et 2^ bisillaba, xit apparet. In 

 principio vero 3* ritimi ponuntur due dicciones, scilicet 

 ista diccio mundum, et ista diccio que. Similiter potest 

 fieri quando in uno ritimo ponitur diccio quadrisillaba : 

 in alio ritimo possunt poni duœ quarum quelibet est 

 bisillaba, vel quarum una sit monosillaba et alia trisil- 



