( 270 ) 



So que nol degra faire , 

 So es ad el veiayre. 

 E la don' eyssamen 

 Ditz mot be e mot ^en, 

 Que non li a neleg , 

 E que li-n fara dreg. 

 Acordatz son abduy , 

 Que un no s'en defuy : 

 So que yeu en diria 

 Fos tengut totavia; 

 Qu'En Bergueda se clama 

 De sa dona que ama , 

 E a lonc temps amada , 

 Servida et onrada 

 Pauca, e can fon grans , 

 L'amor doblet II tans , 

 Car fo bêla e pros 

 E d'avincn respos. 

 Venc li merce clamar. 

 Que li des un baizar. 

 Don el fos pus verays 

 E pus pros e pus jays; 

 Can lo vis al venir, 

 sivals al partir, 

 Det li don d'agradatje, 

 E près son omenatje , 

 E segon so qu'el ditz 

 Ac be (?) II , complitz 

 Del baizar tenezon , 

 So ditz en sa razon, 

 Et, amatz , co-s razona , 

 La dona bel'e bona. 

 Ben ditz , qu'en sa efansa 

 Vene a lieis ses doplansa, 

 E qu'el baizar li ques , 

 E no'l li nega ges 



