(38 ) 
pictoribus adhibitis delineabat, atque inter alia cœmeterium 
illud via Salacia quod Priscillæ esse creditur, repertum et reco- 
gnitum anno MDLXXVIIT, dum fossores in vinea cujusdam, soli 
interiora penetrant ad effodiendum pulverem arenarium aptum 
temperandæ calci (ut usus fert Romaæ) perlustrarat, et omnes 
picturas loci illius expressas in librum redegerat; nec contentus 
eo, sarcophagorum christianorum etiam imagines et sculpturas, 
quæcumque poterat invenire, ut rem vicinam adjecerat (1). 
Cum autem Romam venisset Philippus Winghius (2), nobilis 
adolescens Lovaniensis, sacræ prophanæque peritissimus antiqui- 
tatis, quam quasi hæreditariam colebat, ut qui nepos ex sorore 
esset Antonii Morillon, viri doctissimi et in antiquitate versatis- 
simi , nil il prius quam Alphonsum invisere. Nec multum inter- 
cessit temporis, cumillius viri familiaritatem et usum quotidia- 
num, cum morum suorum facilitate et suavitate, tum varia cogni- 
tione rerum qua instructus erat et ego ipse qui fui ei conjunc- 
tissimus expertus sum) promeruit, atque ita communicavit cum 
eo sua studia ut difficulter alter ab altero divelleretur. Quo toto 
tempore et Ciaconii alias omnes antiquitatis observationes vidit et 
hunc ipsum librum cæmiteriorum picturis et sarcophagorum ima- 
ginibus plenum pervolvit. Quæ caussa fuit ut animum adjiceret ad 
idem cœmiterium visendum, et si quæ alia noverat aut suspica- 
batur esse, ut sunt multa vel occlusa vel neglecta : et imagines, 
uti suis oculis viderat, fideliter et coloribus et figuris veris expri- 
mebat , cum diceret in picturis Ciaconii pictores quos adhibuerat 
plus sibi indulsisse quam par erat, dum nimium properant, vel 
non satis figuras observant. Volebat autem Philippus omnia, 
quantum fieri poterat, archetypo respondere et fidelis esse testis 
Gr) Mabillon, Diarium italicum , fait mention d’un ouvrage inédit de Ciac- 
conius sur les antiquités romaines. Il est à croire que c’est le livre daus lequel 
l'illustre dominicain décrit les découvertes mentionnées ici. 
(2) Philippe de Winghe a laissé un recueil autographe intitulé : Znscriptiones 
sacræ el prophanæ collectæ Rome et in alüs Taliæ urbibus a Ph. de Winghe 
Lovaniensi, Voyez Bibliotheca Hulthemiana. VI , 274. 
