(383) 
rei antiquæ. Et cum Ciaconius non ulterius progressus esset 
quam ut imagines in libro conservaret , cogitabat ipse quo pacto 
possent explicari et suis significationibus insigniri. Jamque accin- 
gebat se ad hanc operam, cum subito profectus intempestive me- 
diis caloribus Roma, Florentiam, ad Magni Ducis Etruriæ musæa 
antiquitatis , et si quæ alia apud florentinos cives essent visenda, 
nonnullos ibi dies ei rei intentus , eripitur ex hac luce, juvenis 
longiori vita dignus , qui si senectutem attigisset, in hoc antiqui- 
tatis studio facile reliquos anteivisset. Cujus mortem et Ciaco- 
nius et alii rebus antiquis dediti non sine lachrymis audiverunt; 
et Cæsar ipse Baronius nondum cardinalis et Fredericus Boro- 
mæus ({) cardinalis graviter tulerunt. Successit deinde Antonius 
Bosius, et nobilis et doctus juvenis romanus, egregiis moribus , 
mihi amicissimus, qui imaginum sacrarum ductus amore, 
cœmiteria adiit, et, adscito pictore, delineari curavit , et idem 
in sarcophagis, quoscumque ab amicis inter quos et ego fui, 
potuit scire esse, præstitit, et qua licuit diligentia fideque sin- 
gula contulit in librum depicta (2). 
Quas Ciaconii , Philippi et Antonit picturas vidi, et animum 
meum ita affecerunt ut existimarem dignas quæ commentariolo 
aliquo illustrarentur , et pateret omnibus, quantum ego assequi 
possem, quid his picturis antiqui voluissent significatum : ut 
posthac et ab incolis romanis majore cum oblectatione et fructu 
animorum viserentur et advenæ haberent etiam aliquid contem- 
plandum in saeris imaginibus nec solum prophanarum statuarum 
(:) Frédéric Borromée , cousin germain du saint archevêque de Milan, s’est 
rendu à jamais célèbre par la fondation de la bibliothèque Ambrosienne et des 
deux aëadémies de Milan. Il s’est en outre illustré par plusieurs bons ouvrages. 
(2) Antoine Bosio est auteur d’un ouvrage intitulé : Roma sotleranea, opera 
postuma, compita e disposta da Gioy. Severoni da S. Severino, nella quale 
si tratta de’ sacri cimiter i di Roma, del silo, forma et uso antico di esst.., 
nuoyamente vis tati e r'conosciuti dal sig. Ottavio Pico, publicata da Carlo 
Aldobrandino. Grand iu-folio, Rome, 1632. P. Aringhi en a donné une édition 
latine, 4 vol. in-folio. Rome, 1651, et Cologne, 1659. V. Brunet, Hanuel, 
1, 256. 
