122 en 
 respicimus et dificillimum inde valdeque anceps de primitiva 
telluris mole ejusque chaoticis immutationibus ducimus judi- 
cium. Tantum enim abest, ut lux ılla eximia, quae e Che 
miae et Physices in diem stupende auctarum notionibus Geo- 
gnosiae affulserit, omnes, quibus premitur, tenebras dissolverit, 
dum de primordialium elementorum evolutionibus tractatur, 
ut potius, nonnulla ıllustrando, alıa nova semper dubia emer- 
gere sinat, eo grayiora, quo in remoliora orbis nostri stadia, 
in efformandis ordınandısque rerum staminıbus mere anor- 
ganıcis elapsa, anımum intendimus, Ex quo vero vitae orga- 
nicae prima elementa per lapıdeum ıllud aeternaque morte tor- 
pescens regnum antıguissimi mundı sata reperimus, facilior fit 
indagatio; jam certos diversarum periodorum fines, jam 
‘oceani e summis montium cacuminibus recessum, lacuum ma- 
risque limites cognoscimus, jam leges, quas natura sequeba- 
tur tum vetustiora destruendo tum destructa reconciliando, 
amplıus cerliusque perspicımus, indeque ad altıora converten- 
tes animum de aniımalium plantarumque primitiva indole, 
loco originario, vitae ratione propagandique super globum'ter- 
raqueum modo judicium ferimus. 
In his egregia praestilit aetas nostra, qua viri praecla- 
rissımi Cuvier, Faujas de St. Fond inter Gallos, Blumen- 
bach, Comes de Sternberg, quem hodie coetui nostro interesse 
valde laetamur, L. B. de Schlotheim, inter Germanos, prisco- 
rum eutium organicorum monumenta summa eum diligentia 
observarunt insignique sagacitate ad adhue existentia anima- 
lium plantarumque genera reducendo, veram scientiae digni- 
tatem deperditam antea, quum a plurimis quidem viris, sed in 
rerum mirandarum studium potius pronis, quam de explicanda 
tellu- 
