124 | den sreiene 
caudicis tesselata ‚insignia, non, solum ‚rei novitate, perenlsus 
sum, sed extemplo subiit nonnullarum formarum petrefaclarum 
imago ab illustrissimo Com. de Sternberg Lepidodendri nomine 
descriptarum, guas nung redux, cum octo specierum arborea- 
rum’ in ilinere collectarum caudicibus conferendo, tam arcta 113 
necti affinitate inveni, ut.de utriusque generica ıdentitate nul- 
lus dubitem, speroque fore, ut Vobis, Commilitones aestuma- 
lissimi, persuadeam, utriusque characteres sıbı invicem opli- 
me quadrare. 
Caudex vero filicum arborescentium radicibus plantae 
ralione parvis brevibus ramosis terrae infixus, rectus, vıx un- 
guam nisi in speciebus debilioribus parum flexuosus, a bası, 
quae saepe fibris longis subsimplieibus in radicem decurren- 
tibus vestitur, sursum nonnthil attenuatus, ın varıam altıtudi- 
nem evchitur 6 —25 pedum, frondıbus terminalibus phale- 
ratus, innovalionem ex apice continuando frondibusque vetu- 
stioribus et quası ebsoletis e latere dejectis nova pulchrioreque 
coma in cacumine revestitus. Frondes caudıcı spirali ordine 
modo densius modo laxius adspersae eique basi .elliptica vel 
rhombea, quası in»arliculo nexae, inde percurso biennis vel 
triennis vilae spatio solvuntur, cicatrices variae formae in cau- 
dicis superlici ie relingquentes. 2 
Hac incrementi condilione filiees arboreae valde conve- 
niunt cum Palmıs, quarum caudex sempervirens frondes_cor- 
ei insertas trium circiter annorum spatio decutit, annulis tunc 
a basıam inserlione petiolerum transyersis notalus; in eo vero 
‚ priores 
*) Has eieatiene Cl Nees ab Esenbeck in libro suo egregio (Handbuch der 
Reis ik I p. 245.) Leihaiäke appellat, sed nihil habent em stipulis 
nune, imo non sunt organa propriae indolis, sed salamads stipitum 
dchkpenranz notae 
