— 151 
liori quam ipsae cicatrices quasi lignosae, ad harum normam 
eorrugatus est. Interstitia ıgitur mihi dicta sunt corlicıs so- 
lummodo pars in rugam, pro diversis cicatricum formis lon- 
gioribus vel crassıoribus- diıversam,, elevata, locum vero ip- 
sius frondium insertionis series verrucarum in, areölıs .descori- 
ptarum accurate indicant. Inde patet, frondium basin in ple- 
risque speeiebus hic enumeralis vix pollicem aequasse fron- 
desque ipsas forte minores, licet erebriores ‚ adfuisse, quamı 
in speciebus viventibus observamus: 
‚Harum filicum arborescentium et Me herbacea- 
rum (quum frequentissima in formatione carbonaria . vetu- 
stiore occurrant exempla, vix dubium est, hunc ordinem 
quoad numerum ad alıas plantarum familıas alıter se in remo- 
tissimis temporibus, quibus tellus »chaoticis sub ruinis vege- 
tabılia sua sepehvit, quam nostro aevo habuisse. Licet enım 
de specierum numero, quae e varlıs filicum generibus adfue- 
rint, nil certi praedicarı possit, ıd tamen multis causis do- 
cemur, sylvas prisci inundi densissimas varlis:postea.casıbus de- 
structas atque in carbonem redactas, filicum creberrimia grege 
abundasse. Nec minus validis speciosisque argumenlis ea 
innititur hypothesis, quae hujus plantarum ordinis genera in- 
ier prima vegetalionis stamına super novum, vel refectum a 
priore elementorum labe, orbem expansa numerat. Filices 
esse nowaccolas, humumque pro aliis praeparare super earum 
residua laete evolvendis jam Linnaeus oplime monuit. Quum 
enim earum vegetalio praesertim ın eo versetur, ut frondes 
explicent vastissimas, quae,'fructificationis fabrica quasi de- 
pauperata - atque a partium foliacearum evolutione depressa, 
oınnem vitae vigorem in deceimponendo aäre sirpesque ope 
. ele- 
408 
