132 za 
elementorum potius atmosphaerae quam- telluris nutriendo 
exerceant, illae prae alıis aptae videntur, quibus rudis iners- 
que terrae vis ad proferenda nobiliora vegetabilia excitari po- 
tuerit. Nechisce probare vellem, sylvas illas primitivas maxima 
ex parte filices complexas esse. Sylvae enim terrarum aequinoc- 
tialıum prae caeteris in orbe filicibus superbientes, arboribus‘ 
constant, multo quam filices robustioribus, quas inter poste- 
riores tamquam secundi ordinıs ( Unterholz ) enascuntur. Si- 
mili conditione in sylvis antediluvianis filicum caudices arbo- 
ribus longe majoribus interspersos fuisse atque ın universalı 
saltuum labe una cum alüs aliisque plantis herbaceis,, in lithan- 
thracem commutatos esse tenuiora strata, inter carbonem reli- 
quarum arborum, nune constituenten, comparatis varüs, quae 
effodiuntur, plantarum speciminibus discimus. Ita plures Poa- 
etum nomine ab auctoribus traditas ad Scleriae, alias ad 
alıa Graminearum et Scitaminearum genera ın sylvis terrarum 
iropicarum obvia perlinere pro certo habeo. 
Quae autem diversa illa arborum in carbonem redacta- 
rum genera fuerint, multum viros doctos exereuit » pluribus 
omnia prislinarum periodorum vegetabilia ad monocotyledo- 
nearum serıem amandantibus, paucis contra vel nobiliorum 
plantarum dicotyledonearum rudimenta inter hthanthraces Fz 
tantıbus. In eo vero vix auctores iuter se disereparunt, quod 
Palmarum familiam inter prima vegetabilia adfuisse et fre= 
quenter cum reliquis sepulta reperiri perhiberent. Nec du- 
bium est, earum reliquias, caudices mmirum, frondes fructus- 
que vel in antiquiori lithanthracum formatione provenire, sed 
rarıores sunt, quam vulgo ereditur. - Caudicis fragmentum ab 
il. Com. de Sternberg in opere saepius laudato t. 5. £, ı. de- 
pictum 
