134 —— 
f. 8. etg. Culmum calamitis cujusdam ill. Com. de Sternberg 
exhibet in s. c. opere t. 5. f. 2. laevigatum; alios longitudinali- 
ter per totam superficiem canalıculatos, quales quoque omnes 
Succoviani, in internodüis vel nonnihil prominentes vel contra- 
ctos, Cl. Schlotheim, 1. c.t. 20.f.1. 2. 3. Calamitum cannae- 
formis, interrupti et nodosi nomine habet. Ejusdem auctoris 
Calamites scrobiculatus 1. c. f. 4. anne pptius ad Palmas aman- 
dandus sit, effarı vıx ausım. Alıam ın saxi arenarıo Scaniae 
. repertam Bambusitis speciem Cl. Nilson ın Act, Acad.'suec. 1820. 
p- 284- t. 5. f#6. exhibet, cum varııs Bambusis minoribus con- 
venientem ab eoque minus bene ad Calamum relatam. Sulci 
in Bambusitibus frequentes naturali Bambusae conformationi 
'deberi, nec inde oriundi videntur, qued eulmi “tnbulosi 
fragiles omnino teretes lutoque, dum in universalı ruina pro- 
sternerentur, farcti, impositorum corporum pondere in festu- - 
cas longitudinales diffracti fuerint, fracturis sub pressione un- 
diquaque aequalı aequalibus. Restat ıdeo dubium quasnam ad 
species rite referri possint Calamites sulcati, quod als, qui 
plura forte graminum arborescentium genera viderint, solven- 
dum relinguo, nam 'equidem nullum 'novi, fahricae planta- 
rum petrefactarım exacte conveniens. Nec a vero abhorrere 
videtur, has formas priscae vegetalionis nunc omnino esse 
deperditas. Ä 
Bambusitis character ita statui potest: Culmus s. cau- 
dex arboreus, simplex vel rarıssıme verticillato-ramosus, arli- 
culatus, geniculis vel contractis vel conlinuis suturatis , arti- 
culis laevigatis vel canalıculatis. & 
Alıam seriem Palmis contiguam Cırciphora, Dracaena, 
Pandanus, Yucca et Pellosia, cujus ultimae enormes vidi in 
subal- 
