um .; en : 
argumentis de utriusque ıdentitäte convincelur, uf eyuidem in 
jam allatis acquiescere posse mihi videar. 
Lychnophoriten igitur ita dislinguo: 
Truncus superne dichotomo-ramosus, ramis attenuatis, 
totus opere tessellato vestitus, tessellis dorso folüiferis; Jolia 
versus summitates congesta stricta subacerosa. 
1. Lychnophorites dichotomus. 
Tessellis rhombeis, foliis angustis longissimis. 5 
Lepidodendron dichotomum Sternb. 1. c. pP 1. RES, 
In fodınıs ad Smwina Bohemiae. 
Pro specie adhuc dubia adducendus est: 
2. Lychnophorites laricinus. 
Tessellis subtriangularibus, foliis angustis. 
Lepidodendron laricinum Sternb. p. 21. t.11.f. 2.3. 
In fodınis ad Radnitz Bohemiae. 
item de hoc genere, atque de reliquis praecedentibus 
nobis monendum est, quod de filicibus indicavimus, esse ea 
nimirum omnia vegetabilia singulari organorum ad respira- 
tionem facientium fabrica instructa atque ad sugendos ex aere 
succos nulritios quam maxime idonea; Cactos uti plurimas 
plantas sueculentas almosphaerae potius quamı terrae contactu 
indigere, notissimum est, et Yuccas quoque Lychnophorasque 
solum arenosum siccum vix aliarum planiarum emortuarum 
atque putrefactarum labe praeparatum diligentes, prae aliis ita 
comparatas existimo, ut telluris adhuc recentioris plagas rudes 
atque vitae wegetabilis tunc temporis experies, sed quam nunc 
multo ealidiores, habitare potuerint. Erunt forte, qui dicant, 
se mirari, plantas nostris temporibus solummodo loca campe- 
slria sicca arenosa vel petrosa incolentes alque plurimarum 
arbo- 
