| u | 135 
arborum consorlium aeque ac aquae viciniam abhorrentes, in 
pristinis telluris epochis sylvas altıssımas spissasque consti- 
tuisse, atque ea inter se genera recepisse, quae, uti: filices, 
nunc locis udis perpetuaque umbra gauderent; quibus ego re- 
spondeo, non omnino a verosimilı recedere, ıllas plantas, 
Cactos nimirum, Lychnophoras etc., quas Agavis, Bromeliüis 
nec non graminibus arborescentibus consociatas ım terris 
tropicis hince inde adhuc invenimus, quum nısu vegetativo ıllo 
tempore multo ardenliore in enormem magniltudinem evehe- 
rentur, nemora eformasse ingentia, umbrosa, quae, contracta 
multa ex aöre ipsarumque putrefactione humiditate, plantis 
hydrophilis vel umbrosis, uti scitamineae et varıa graminum 
filicumque sunt genera, grato contubernio recepisse. Sed 
nolim videri, Js, quae eximia forte veri similitudine com- 
probare conligit, opinionum vanıum addere adminiculum, satıs 
enim mihi egisse existimo, si Vestrum Commilitones aestu- 
matissimi judicium, comparalis, quae hie propono, planta- 
rım adhuc viventium parlibus cum antediluvianis, meae sen- 
tenliae concıliare potuerim. | 
id unum monendum credo, haec vegetabilia petrefacta 
iisdem inregionibus absque dubio vixisse, ubi nunc inveniuntur, 
nec diluviis e remotioribus locis advecta variisque ruinis obruta 
esse. Caeterum has formationes, quas lithanthracıs nigri 
=£ Schwarzkohlenformationen) vocamus, originem traxisse € 
saeculis multo antiquioribus, quam quibus lithanthracis fuscı 
( Braunkohlenformation) strata deponerentur et vegetabilia ın 
ultimis reperta probant, quippe quae, magna, ex parte fola, 
fruetus lignaque exhibent plantarum hodiernarum et praesertinn 
Europam borealem incolenuum, de :quibus, si ‚haec 
:- 
21 
