haud absimilis, corlice subrimoso fuscesrente, rami dichotomi, 
teretes, tomento denso brevi strigoso flavicante vestiti. Folia 
pollicem longa, alterna, rhombeo- oblonga, scilicet a media 
longitudine, ubi maxime in latitudinem extenduntur, deorsum 
in brevem peliolum decurrentia, neque magis apicem versus 
altenuata, sed apice ipso obtuso fine terminato , integerrima, 
membranacea, sicca, laete viridia, utrinque subtilissime veno- 
so-reticulata, superne glabra, subtus nitidıssima quidem, sed 
pube sparsa appressa scabriuseula, cuiusmodi pube margines 
guoque fol induuntur. 
Flores Hornschuchiae Bryotrophes floribus duplo mino- 
res, candıdi, interfoliäacei et cum. folıis fere alternantes, so- 
Iitarıi, pedunculat, pedunculis 2—3 linearum longitudine 
nudis gracılibus. 
Calycıs et reliquı flerıs structura, qualis in Hornschu- 
chıa Bryotröophe, et perianthium utrumque tomento tenui stri- 
goso, ut in illa, vestitum; sed calyx dentibus seu angulis sı- 
nuum tribus acutis multoque magis conspicuis distinguitur, 
Antherae limbo granulato rn cinguntur et conneclivum 
‚ultra locellos in apieulam brevem barbatam excurrit. Stig- 
mata subincrassata, spalhulata, glabra; germina magis, quam 
in H. Bryotirophe, distincta ciliisque in dorso fortioribus sub- 
hırsuta. 
Tab. I. Hornschuchia Bryotrophe. A. Ramüs, magn. n. — 
B. Pars inferior truncı, ramos florigeros emittens, magn. nat. — a. Ala- 
bastrum magn. auct. — b. fios apertus, magn. auet. —-c. idem ad verti- 
pistlla, i in unum corpus cönniventia, magn. auct. — 
ılla media transversim®# dissecta magisque 
 cem dissectus. — c* 
‚ e. pistillorum apices.. — 1. pist 
_ d, stamina, a tergo et a facie visa, magn. auct. 
. distantia, magn. aucta, 
Tab. il. 
