= — 167 
Academiae Regiae Scientiarum anno priore obtuli, Irideas hoc 
anno Regiae Societati Botanıcae offero. 'Noyae vix ullae sunt; 
sed examinanti mihı submissas species mox experimento pa- 
init, quantı laboris ıd sıt, feras regionum calidarum äridarum- 
que plantas ad descriptiones et icones. etiam  optimasz quae 
iamen ad cultas in hortis nostris plantas factae sunt, rite de- 
terminare.. Atque ut de Irideis’ nune solis verba faciam,, ıllud 
fere constans observavı phaenomenon, feras plantas multo 
deterius et novercali quodam «modo ‚a natura sibi relicta nu- 
triri, herbamque non minus quam flores multo pareius incre- 
mentum nancisci, ut vero florum numerum augeri. Providere 
nempe seminum copia propagatıioni speciei jussa est nalura, 
quam curam quam in horlis nostris in nos receperimus, nu- 
trimenti uberioris copia, quam: hortulanı uberem adferunt, in 
augmentum partium ad hune finem minus essentialum qui- 
dem, elegantiam tamen majorem conciliaturarum converlilur; 
qua re fit, ut Tepidaria nostra Caldariaque, quae plerumque 
Nosocomia plantarum ex regionibus calidiorıbus ad nos -alla- 
tarum putantur, saepe Saginaria sint. Certe Tageles anlıme- 
norrhoea nostra, quam hortulanı Galli montanam vocant, in 
patria vıx ultra sesquipedem ascendit, in hujate horto huma- 
nam altitudinem, siquidem ın solo libero colatur, excedit; 
“ Acanthospermum meum, sı cum Centrospermo Humboldt, 
_ quae eadem planta est teste CI. Martio, qui semina misit, 
et ejus herbario, feram plantam non altitudine quidem, sed 
caule recto,, et elegantiori robustiorique habıtu, foliis praete- 
rea multo majoribus, minusque manifeste crenatis multum 
superat. Colitur eliam apud nos Mimosae quaedam species 
‚fruticosa, ın palustribus Brasiliae nascens, quae in ar vix 
a, itra 
24* 
