188. u | | 
Ixıa Demarden Thunb. fl. cap. p. 247. — Yahl enum. 
II. p. 67. n. 39. 
 Jacguinius hortensem plantum descripsit pinxitque, Ber- 
gius et Thunbergius sylvestrem vıderunt; horum posterior po- 
lystachyum ob nervos foliorum quinque ab Ixia recta, cui nervi 
multi sunt, distinguit. Brehmius plura specimina misit, inter 
quae distinguere non possum, cum nervi quinque per nume- 
ros intermedios usque ad nervos ı3 varıent, et cum ıllıs latı- 
tudo foliorum. Si verum dicere volumus, omnibus nervi 
copiosi sunt, sed pro ratione majoris ininorisve nutrimenti 
plures paucioresve protuberant; ego in omnibus nonnisi tres 
reliquis manifeste exstantiores video. Linnaeus caute flores 
immaculatos in definitione tacuit, quem Bergius ımilatus est; 
Thunbergius minus bene hanc differentiam adposuit, quam 
quidem in feris speciminibus video, sed quae ın Jacquinii 
culta non obtinet. Perigonia nıvea vıdıt Bergius, carnea Jac- 
quinius, ‚ ego (in siccis) et ochroleuca et caerulea (sed color 
niveus ın morte florum facıle ın flavicantem, carneus in cae- 
ruleum abit), sed paulo majora, quam in icone Jacquinii. 
Ab hac varıetas alıa, cui praeler spıcam terminalem unica 
lateralis est, et flores paulo majores sunt, imo nec tertia, 
quae prorsus monostachya est, ei 
Sed varıetatem pentandram accuratius describere placet. 
Bulbus magnitudine Cerası minoris, aut etiam Nucis 
avellanae majorıs. Caulis sesquipedalis bipedalisve, ramıs 
praeter eum, qui continuatio caulıs est, trıbus, uno alterove 
denuo ramosis, striclis, caeterum caulis rectus, erectus, Era- 7 
cilis, teres, gläaber; folia (5 —6) caulem dimidium alternatim 
obvesuunt, erecla, ensiformia, glabra, in fera fere dimidio 
i an gu- 
