ee 
_ evadit, eylindrieus, falcatus, flavescitque; limbus omnino ru- 
ber; laciniis ovatis, obtusis.  Stamen unum. limbo longius 
observavı. enge | ie! 
; Flores ciciter-dimidiam magnitudinem eorum:habent, qui 
in tabula Jacquiniana pinguntur, sed duodecim in spica ade- 
rant, spatharum longitudine ab invicem .remoti, 
38. Gladiolus ıridifolius) © E00 
G.: caule: tereti monostachyo; spica longissima, basi 
subramosa; perigonii campanulati tubo spathis Tongiore:; 
lacinıis elongato-obovatis. 2 | | 
Gladiolus maximus. ‚Swert. floril. tab. 66. 
Gladiolus iridifolius £.  Yahl enum. I. p- 91: n. 20. . 
‚Gladiolus pyramidalis. Lamark illustr. I. p. 118. 
"Glädioli iridifolii varietäs. Jacqu. icon. rar. II.tab. 235. 
Quod ad Gladiolos Merianum et Jacquinı observavi, ad 
hanc speciem repetendum habeo,. flores in culta planta sylve- 
sires magnitudine multum excedere, sunt tamen etiam in syl- 
‚ vestri magnitudine insigni.. Spica in nostro specimine brachii 
virilis longitudine, basi ramoso, sed ramı 'breves, nee nisi 
3 — 5-flori, quum in ramo principe 24 numerem. Spathae 
vix pollicem dimidium superant, quum flores, florum Colchiei 
aemulıi, duos pollices superent ; laciniae perigonii alternae ex- 
teriores interioribus breviores et angustiores. Stylus profunde 
trifidus: laciniis bifidis. Folia ensiformia, longa, caule tamen 
breviora, inferius plusquam pollicaris latitudinis, caeterum 
- argule carınata, multi-striate. ä | 
39. Gladiolus brevifolius. - 
G. perigonü curvuli‘tubo spathas oblongo- ovatas, 
aculas,: submembhranaceas subexcedente; caule monosta- 
chyo, 
