MEER 209 
post hoc spatium in. vera folia abeunt, lanceolato-erisiformia. 
5— 6, quinque pollicarıa el minora (semper nempe ‚dimidıo 
caule breviora); supra haec ın caule alıa duo folıa occurrunt 
alpressa, bası vaginanlia, ex quorum supremo plerumque 
nullo habito ad ıpsius caulis magnitudinem respectu, ramus 
axillaris exsurgit, plerumque uniflorus. In summo cauli flo- 
res duo, tres, qualuorve. Spathae duae membranaceae, ova- 
to-lanceolatae, acumine longo, argulo, et practerea margine 
superiore plus minus lacero, margine omnı fusco-striatae. 
Perigoniü tubus longitudine spatharum, albidus; lımbi inae- 
qualıs lacıniae basi flavent, reliquo corpöre flavum pallidissi- 
muım caeruleo aeque pallidissimo miscent, et inde leviter vi- 
rescunt; suprema lacınıa caeterıs major, apıce laete caerulea est, 
54. Gladiolus roseus. 
G. perigonü tubo gracili, longissimo, spatham exte- 
riorem gramineam inlegerrimam parum, interiorem mem- 
branaceam, apıce bifidam multum superante, lacınıs sub- 
aequalibus, obtusis; caule ramoso, era foluıs angu- 
stissime linearibus. 2 
Gladiolus roseus. Jacqu. collect. IV. p. 22. — Jacqu. 
icon. rar. II. tab. 261.— Vahleenum. II p. 110. n.09. 
Caulis semipedalem longitudinem non multum excedit, 
et parte sul non ınodica sub terra haerere videtur; ubi ex terra 
emersit, folio uno alterove vestitur, ad ejus fere apıcem per- 
tingente, angustissime lineari, nervoso; apice in spicam resol- 
vitur, circiter trifloram. Flores pallide roseı. Perigoniüi tubus 
longissimus (fere bipollicaris et ultra), gracilis, Kliformis; 
limbus in sex lacinias oblongas, angustas, obtusas partitus. 
Spathae duae; exterior graminea, vide ‚ erg siriata, 
acula 
