104 ERSER 
Viola montana secunda Clusiü hist. 300. 
Descriptio plantae nostrae. 
Folia omnia: ad basin caulis longe peliolata, glabra aut 
pilis rarioribus in ambitu adspersa, cordato-subovata, repando- 
dentata, saepius integra. 
Stipulae plerumque desunt, duae aliquando lineari - lan- 
ceolatae, integerrimae ad basin petiolorum conspiciuntur. Cau- 
liculus e medio foliorum sat numerosiorum assurgens, vix 
pauculas lineas ultra folia extollitur, teres et lineatus. 
Flores pro parvitate plantae magni, saturate violacei, pe- 
tala irıa ad faucem albıda, barbata lineisque saturatioribus notata. 
Calcar brevissimum vıx basin calycıs erriag Cetera 
. generis. _ 
Habitat in summis alpis haberg: cum Campanula al- _ 
pina, ubı eam quinto mensis Juli abunde floreniem legımus. 
Petiolis longioribus, glabritie foliorum, caule tereü et prae- 
serlim calcarı brevissimo et infrequentia supularum 'a songe- 
neribus facile distinguitur, hinc jure et meriid in systema in- 
jeadneenda. 
d. Piola grandiflora. 
Caule triquetro erecto, folis oblongiusculis stipulis pin- - 
natifidis. Linn. Mant. 120. Hall. Helv. no. 566.8. Vill. Delph. 
2. p- 666. a.; differentia a V, tricolori et calcarata a Willd. 
indicatur. Sp. pl. ı. p. 2. p. 1169. 
Viola lutea Smith, u 
V. caule triquetro simpliei, foliis ovato- ühlkagiie crenatis, 
eiliatis, stipulis palmato -incisis. 
kai triqueler, folia ciliata, pedunculi ER ‚flores 
lutei 
