248. 0: PENZIG ET P. A. SACCARDO 
Sporodesmium bogoriense Penz. et Sace. sp. n. 
Effusum, nigrum, velutino-pulvereum , superficiale; conidiis elliptico- 
ovoideis, utrinque rotundatis, v. basi acutulis, levibus, erebre et parum 
distincte clathrato-septatis, atro-fuligineis, 45-60 v 28-36; sporophoris te- 
retiuseulis continuis v. l-septatis, 15-16 v 4, fusco-ochraceis. 
Hab. in stipite et i" stolis Palmarum putridis, socio Didymbotryo, i 
horto Bogor. 14. III. 1897 (absque N.). Ab affini S. phaeosporo De Not. 
praesertim sporophoris subeontinuis mox distinguitur. 
S. te1ellum Penz. et Sacc. sp. nov. 
Effusum, velutinum, atrum, superficiale; hyphis sterilibus obsoletis; 
conidiis dense stipatis , ellipsoideis, utrinque rotundatis, atrobrunneis, 
14-1655 v 8-9, triseptatis, longitrorsum parce divisis, ad septa vix eon- 
strictis; basidiis brevibus, cylindraceis, 6-7 v Anh hyalinis. 
Hab. in lignis pr. Buitenzorg (3). 
Zenosporivm Penz. e Sace. nov. g. (Etym. senos peregrinus, 
inusitatus et spora). 
Hyphae steriles repentes , septatae, fuligineae, hine inde sporophora 
brevia exserentes. Conidia magna, erecta, subreniformia , distincte com- 
pressa, atronitida, duriuscula, clathrato-septata, latere concavo inaequaliter 
sinuosa, latere convexo levia. E superficie eonidiorum exseruntur coni- 
diola secundi ordinis globosa, continua, fuliginea -- Genus omnino miri- 
ficum et cum nullo noto comparandum. Sub vitro fortiori conidia videntur 
diseuli verticales atro-nitidi, valde approximati. Quid conidiola fungantur, 
in vivo inquirendum. 
X. mirabile Penz. et Saec. sp. n. 
Pulveraeeum , atro-nitens, hinc inde maeuliforme; conidiis approxi- 
matis, violaceo-nigris, dein impellueidis, e fronte 100-110 « 60-70, e latere 
1820 p er, sporophoris eylindraceis, 20 v 8-10, saepe l-septatis, fuligineis 
suffultis; conidiolis secundi ordinis globosis, 5-6 p diam., levibus, fuligineis. 
Hab. in foliis putridis Eleftariae in horto bot. Bogor. 30. XIL 1896 
Tjibodas 6. e ee (435, 471). 
