tibus Lseptatis intermixta. Conidia ovoidea, erebre transverse septata, - 
atra. Genus cum nullo noto comparandum, praedistinetum. Æzosporium 
obiter visum accedit, sed struetura omnino alia. 
Listeromyees insignis Penz. et Sace. sp. n. 
Sparsus v. laxe gregarius, niger, teretiuseulus, obtusus, rarius sub- 
compressus vel bifidus, 1,5-3 mm. altus, 1-1,2 mm. er., earnosus, de- 
mum fragilis; sporophoris brevissimis, cellulis (paraphysibus) conieis-1- 
septatis 20-25 p longis, apice fuscis intermixtis; conidiis magnis, ellip- 
tico-oblongis, basi aeutiuseulis, apice rotundatis, 47-51 v 24-25, aterrimis, 
crebre 7-8-septatis, minute verruculosis, loculis l-guttulatis. 
Hab. in ligno putrido, Tjibodas 1-6. III. 1897 (358, 391). Conidia 
Oniscum seu Asellum in mentem revocant. Exemplaria deminuta v. de- 
truncata caute ab Zzrosporio distinguenda. 
Exosporium megalosporum Penz. et Sace. sp. nov. 
Sporodochiis gregariis, superficialibus, convexo-pulvinatis, !/,^/, mm. 
diam., aterrimis, duriusculis; sporophoris teretiuseulis radiantibus, 90 v 
12, parce septatis , fuligineis, sursum pallidioribus, intermixtis hyphis 
longioribus (sterilibus?); conidiis obelavátis, basi obtusis, fulvo-fuligineis, 
sursum tenuatis, pallidioribus , 3-5-septatis, non fonstrietia, crasse tuni- 
catis, 100-150 x 15-16. 
— Hab. in foliis putrescentibus Caryotae, in horto bot. Bogor. XII, 1896 
(513). 
Honordeniella Penz. et Sace. nov. gen. (Etym. a doct. H. F. Bo- 
norden guestphalieo, de fungis, praecipue de phas iR bene me- 
rito) (*). 
(*) Genus Bonordenia Schulz. (1866) jam cecidit, cum collidat cum Hypo- 
mycete Fr. (1825). Nulla, quod sciam, A biographia cl. Bonordenii, immo 
ejus pida nondum in diariis nostris botanicis innotuerat. Natus est 
HERM- pn. BONORDEN Herfordii Baestphatiae 28 Augusto 1801 et munere 
medici xcci et demum medici superioris (Oberstabsarzt) diutissime et- 
. summa cum laude functus est. Interea vero mycologiae operam navaverat 
et nonnullas dissertationes edidit (Cfr. Pritz. Thes, et Cat. of sc. 5 Papers) 
