47 
Bulletin de l’Académie Impériale 
4% 
vulgaribus habebat omnino non collegisse, sed tantum 
enumerasse, alias ex confusione schedularum vel lapsu 
memoriae perperam ut in Japonia crescentes indicasse 
videtur, Ita et H. vulgarem fortasse capensem tantum 
legerat. Veram Æ. vulgarem in Japonia provenire non 
verosimile, nam in Europa crescit a Lusitania et Sue- 
cia australi ad Æungariam, tum in Asia circa lacum 
Caspium in ditione Talysch et in Capite bonae spei in- 
venta est, stirps americana autem à botanicis loci nunc 
pro specie diversa enuntiatur. 
Species dubia. 
Quid? Hydrocotyle chinensis L. Cod. 1904. e «China», 
a DC. Prodr. IV, 71. cum ? ad Crantziam lineatam 
Nutt. ducta, praeeunte Sprengel in Schult. Syst. 
VI, 355, de qua identitate tamen Schultes in observ. 
_annexa dubitare videtur. 
Sanicula satsumana. Foliis radicalibus trisectis, seg- 
mentis latissime rhombeis basi cuneata in petiolulum 
subito attenuatis obtuse serratis cum mucrone brevi 
serraturis imposito, terminali longius petiolulato antice 
_tri-, lateralibus valde obliquis 2—3-lobis lobis omni- 
bus obtusis; caulibus scapiformibus folia vix v. non 
superantibus; umbella 3—5-radiata foliis 3—5 oblon- 
gis mucronatis brevibus integris v. rarissime trilobis 
involucrata, radiis umbellulas 1—3 gerentibus, um- 
bellula centro florem femineum 1 sessilem, cireumeirea 
flores masculos 3—5 pedicellatos ferente, floris mas- 
culi dentibus calycinis acutissime subulatis petala re- 
tusa superantibus, tubo calycis fertilis aculeis uncinatis 
tecto. 
Kiusiu: prov. Satsuma, in ipsa urbe Kago-sima, sub 
arboribus, Octobri 83 f. legit Tashiro. 
Affinis S. lamelligerae Hce et S. tuberculatae m., 
ab utraque abunde diversa, a priore segmentis folii 
obtusis, umbellae radiis plus quam 2, involueri foliolis 
pluribus, fructu aculeato, neque parallele alulato; 
posterior magis distat foliis palmatipartitis, caule folia 
duplo superante sub umbella solitaria foliato, floribus 
fertilibus 3—5, fructu tuberculato aliisque signis. 
Perennis, radice fibrosa. Petioli 3—5 cm. Seg- 
mentum terminale 10—-14 mm. latum et longum, pe- 
tiolulo 2 mm., lateralia 10—12 mm. longa et lata, 
petiolulis 1,5 fini. Radii 2 mm. Fam radiolos sub- 
aequantes. 
Carum hol opetalum. Perenne elatum glabrum, caule 
fistuloso striato ramoso, petiolis vaginatis vaginis ample- 
xicaulibus linearibus apice rotundatoauriculatis, foliis 
circuitu deltoideis biternatisectis, segmentis primariis | 
mediisque secundariis petiolulatis, ultimis ovatis 2— 3- 
fidis et inciso-grandiserratis dentibus lanceolatis acutis 
apiculatisque, foliis summis 3-sectis; umbellis plurira- 
diatis, involucris involucellisque oligophyllis phyllis 
subulatis; calycis dentibus acute deltoideis persisten- 
tibus, petalis unguiculatis obovatis integris cum acu- 
mine brevi inflexo quam stamina brevioribus, stylopo- 
dio depresso; fructu ovalielliptico a latere compresso 
jugis anguste subalatis, valleculis 1-vittatis, commis- 
sura minute 2-vittata, carpophoro bipartito. Zbuki zeri, 
S00 bokf. V, 26. 
Nippon media: prov. Iwashiro monte Side-san, 13 
Aug. 79 fl. c. fr. fere maturo (misit Yatabe). 
A Caro differt quidem petalis non emarginatis et 
habitu potius Pimpinellam referente, sed ob vittas 
solitarias priori generi adjunxi. A cl. Baïillon (Hist. 
d. pl. VIT, 118) jam Pimpinella cum Caro juncta est, 
verosimiliter recte. Quo magis tamen Umbelliferarum 
genera reducuntur, eo difficilior fit eorum distinctio: … 
characteres diagnostici, post Benthamii revisionem 
saepe jam valde vagi, in opere Bailloni omnino desunt. 
Quotidie tamen formae inveniuntur inter quaedam 
| genera hucusque sat bene distincta vacillantes eorum- 
que junctionem suadentes. Ita Baïllonium si sequi- 
mur mox tota familia e paucissimis iisque vastissimis 
nulloque limite ci iptis generibus composita erit, 
nisi surget monographus, omnibus votis sane deside- 
randus, totum familiae systema novis principiis recon- 
struens. 
Spec. missum bipedale, radice deficiente. Folium : es 
inferius seorsim datum petiolo (cujus dimidium vagina) 
6 em., lamina 17,5:15 em. Petiolulus terminalis7em., 
laterales 35 mm. Segmenta secundaria lateralia obliqua 
bifida 65 : 35 mm., terminale item 3-sectum segmentis 
petiolulatis: latéralibus sensim in petiolulum brevem … 
angustatis et cum illo 95:40 mm. magnis trifidis, 
terminali petiolulo 2 mm. lamina 90 mm. Foliorun 
superiorum lamina vaginae insidens, summorum ad 
segmenta 3 petiolulata tripartita incisaque reducta. TS 
Umbellae apice ramorum, numerosae, radiis 8—9, 
radiolis 10—15 involucella superantibus. Flores parvi 
albi roseo suffusi, diam. 2,5 mm. Calycis dentes in 
