517 
des Sciences de Saïint-Pétersbourg. 
51S 
leae, in enumeratione formarum progrediens a longi- 
rostribus ad brevirostres et erostres. Ita tribus sequen- 
tes retinui: 1. Longirostres cum sericbus Siphonantha- 
rum, Surrectarum et Gracilium, quae ultima foliis ver- 
ticillatis gaudet; 2. Verticillatas, omnes foliis verticil- 
latis amplectens praeter Graciles, 3. Rhyncholophas, 
4. Bidentatas et 5. Anodontas, tres ultimas sensu Ste- 
veniano fere circeumscriptas. In quavis tribu, duce 
Benthamio, ex habitu series distinxi, interdum cha- 
racteribus vagis tantum distinguendas, quales 20 enu- 
meravi. 
Nuper tres prodierunt contributiones principales 
genus Pedicularis illustrantes: Hooker fil. (FI. of 
Brit. Ind. IV) species indicas 37 cum 14 novis, A. 
Gray (Syn. fl. of N. Am. Il, 1, 305, 454) species 
borealiamericanas 31 cum 4 novis, denique H. Stei- 
ninger (Botan. Centralblatt, tom. XXVIII, 215 sq., 
XXIX, 23 sq. et XXX, 25 sq.) species europaeas de- 
scripserunt. Lange (in Kiaerskou, Bot. Tidskr. IV, 
247) semina Pedicularium sedulo examinavit et optime 
adumbravit. Omnia tamen haec opera ad classifica- 
tionem Pedicularium vix novi.aliquid addiderunt. 
Nune in novum attulerunt stupendam copiam for- 
marum novarum peregrinatores Chinam et Indiam 
perscrutantes. Mihi messem annis 1884 ad 1886 in 
Tibetia, Mongolia et China à ci. vv. Przewalski et 
Potanin collatam elaboranti, maxima cum liberalitate 
ad examinandum miserunt Pediculares Davidi et De- 
lavayi cl. Franchet, éndicas cl. vv. C. B. Clarke 
et D. Prain, Calcuttensis, qui ipsè monographiam 
stirpium é#ndicarum parat. 
Examen novitiaram hac supellectili ditissima re- 
dundantium atque reiterata investigatio formarum 
antea notarum confirmarunt opinionem jamdiu a me 
conceptam, habitum in systemate generis nostri minoris 
_pretii habendum esse quam characteres florales. Ita 
v. gr. habitus Resupinatarum repetitur in Siphonanthis 
Polyphyllis nostris, ille Siphonantharum typicarum oc- 
currit mox in Comosis, mox in Aostratis et sunt quae 
solis foliis non verticillatis distingui possunt a Gracilibus 
vel Verticillatis variis. Adsunt in seriebus inter se per- 
distinctis species quaedam flore excepto vix vel haud 
distinguendae, v. gr. P. elephantoides Benth. et P. 
bicornuta K1., P, temuisecta Franch. et P. polyphylla 
Franch., P. racemosa Dougl. et P. lanceolata Mx., 
P. denudata Hook. fil. et P. instar Prain, fide cujus 
P. Zeylanica Benth. et P. carnosa Wall. omnibus 
punctis, imo labio albo et galea purpurea, tam identicae 
sunt, ut neglecto rostro minime cognoscendae. Nec 
desunt talia exempla inter reliquas species satis nume- 
rosa. Et profecto si inquirimus in habitus formas, tum 
diversitates parum numerosas invenimus, vix 20 vel 30, 
quae distribuuntur inter species ultra 200, unde se- 
quitur, ut species numerosas oporteat habere modum 
crescendi fere identicum. Quomodo autem fieri possit, 
ut habitus in Pedicularibus saepe haud parallelus sit 
‘structurae corollae, non minus mirabile quam v. gr. in 
Cypripediis discrepantia habitus quam maxima et peri- 
goni similitudo. 
Res quum ita sese habeat, florum analysis exacta in 
Pedicularibus maximi est habenda momenti, quod jam- 
diu docuerunt synopses classicae Bungeanae Comosa- 
rum atque Verticillatarum. Itaque ad quamvis Pedi- 
cularem statu sicco recte intelligendam necessarium 
est, florem aqua fervida imbutum accurate dissecare, ut 
calycis structura et corollae forma sub pressione varia 
directione vituperata restituentur. Omnibus speciebus 
centrasiaticis et plerisque reliquis ita dissectis et analy- 
sibus delineatis, ad illustrandas Pediculares utile inveni 
synopsi meae addere tabulas in quibus omnes formae 
principales calycum et corollarum adumbratae inveni- 
untur. Ne tabulae nimis numerosae evadant in plerisque 
speciebus tantum florem integrum, calycem fissum atque 
staminum par eum ovario, in paucis praeterea corollam 
longitudinaliter fissam adumbravi, et hasce figuras in 
clavibus cujusvis sectionis v. seriei sub nomine speciei 
delineatae citavi. Ne tamen publicatio fasciculi prae- 
sentis confectione tabularum nimis retardetur, tantum 
4 tabulas nunc emitto, reliquas autem fasciculo se- 
quenti harum Diagnoseon subjungere in mente est. 
Priusquam ultra progredior, de calyce et corolla 
nonnulla dicere idoneum habeo. | 
Quamvis calyx jam a Stevenio valde variabilis de- 
clarabatur, tamen sat magnam praebet constantiam in 
consistentia et reticulatione. Invenitur totus vel in solo 
tubo tenere membranaceus v. herbaceus v. rarius co- 
riaceus, cum dentibus fere nunquam aeque tenuibus, 
sed crassioribus. Tubus semper est longitudinaliter 
costatus costis 5 vel rarius paucioribus in dentes ten- 
dentibus, inter costas occurrunt saepius nervi interco- 
stales simplices tenues, quitamen interdum passim du- 
plices vel incompleti v. nonnulli obsoleti esse possunt. 
