519 
Bulletin de l’Académie Impériale 
520 
Reticulatio in dentibus nunquam deficiens in tubo rarior 
occurrit. Incipit a costis, quaelatereramalis brevibus ad- 
auctae sunt, sed adest crebra et elegans in toto tubo apud 
Comosas et vix non semper oceurrit in americanis.. Nu- 
merum dentium limbi, si adsunt 5 vel 2 e reliquis con- 
flati, sat constantem inveni, dorsalis fere semper reli- 
quis minor et integrior plane deesse potest. Dentibus 
2 tantum evolutis uterque componitur vel e duobus, 
dorsali abortiente, vel alter e 2, alter e 3, ad quod 
intelligendum adjuvat numerus et directio costarum. 
Magnitudo dentium i. e. eorum ratio ad tubum inter- 
dum variat, ita enim, ut calyx brevi- v. grandiden- 
tatus, semiquinquefidus et quinquefidus in eadem 
specie obvenire potest, non variat autem ratio dentium 
inter eos ipsos, ita quidem, ut secus dorsalem minorem 
ponuntur omnium longiores, ventrales vero breviores 
evadunt, nec variat fissura dum adest ventralis, quae 
tamen profundior et tenuior in eadem specie invenitur. 
Dentes esse possunt integri, serrati v. duplicatoserrati et 
quidem integri cum obsolete v. simpliciter serratis in ea- 
dem specie occurrunt, v. gr. in P. rubente Steph., P. 
versicolori Wahlbg., P. tristi L., dentes serraturis 
duplicatis incisos vero, eos quos Linnaeus cristatos 
appellavit, nunquam integros, sed tantum paucius ser- 
ratos fieri observavi. Ipsi dentes calycini saepe eorum- 
que serraturae saepissime reflectuntur, quo modo calyx 
dentes indivisos habere, serraturae autem obtusae esse 
videntur, quales perperam ad siceum ab autoribus 
describuntur. Revera serraturae fere omnes non solum 
acutae, sed mucronatae sunt, mucrone tamen arcte 
reflexo. Dentes calycini rite crenati rarissimi sunt, 
v. gr. in ?. deltoidea Franch. aliisque paucis. 
Alabastrum calyce vix aperto inclusum vel ex eo 
vix exsertum in diversis sectionibus generis aspectum 
praebet diversum. Limbus, antherac, germen multo 
citius evolvuntur, dum tuba. Lena atque stylus 
adhuc brevissima sunt. Praeñloratio ubique normalis in 
Euphrasieis postulata: lobo medio labii extimo, galea 
intima lobis lateralibus labii obtecta. Ubi labium 
adest magnum, ut in Siphonanthis, plerisque Verti- 
cillatis, multis Rhyncholophis, galea tota obtecta, ubi 
minus — dorso nuda manet, ubi labium galea multo 
brevius apex galeae cito exseritur, quod rarius occurrit 
et in labio majuseulo, v. gr. P. grandiflora Fisch. In 
Jimbo ipso labium omnium praecocius, galeae pars an- | 
theras fovens aeque praecox, rostri initium etiam diu 
jam formatum, sed ad totam longitudinem sero attingit, 
si demum curvatum erit primum rectum est, tum 
apex sese versus medianam labii et faucem inflectit; 
basis galeae quae tubo continua ultima prodit. Fila- 
menta in alabastro semper basi v. paulo supra basin 
tubi inserta sunt, prolongatione tubi ante anthesin 
versus medium v. apicem tubi auferuntur; barba si 
adest jam cito formata”). In quavis spica multiflora a basi 
florente tubi prolongationem in alabastris ab apice 
spicae paulatim versus basin increscentem observamus, . 
in solis Siphonanthis longo tubo donatis tubus citissime 
extenditur et quidem, ut certiorem me fecit cl. Prain 
per litt., in eodem individuo saepe inaequaliter, quod 
equidem in stirpibus sinicis probare nequeo. 
Jam Steven (Monogr. 6) monuit: «in plurimis spe- 
ciebus spicatis tota corolla oblique torta, unda spica 
spiralis evadit; in omnibus fere practerea labium in- 
ferius obliquum». Equidem in nonnullis vivis observavi 
totam corollam, praesertim vero galeam, dextrorsum 
(cum Sole) curvatam esse, cum labio obliquo, sed an 
labium solem spectat vel ab eo aversum sit non ad- 
notavi*). Non dubito, quin haec curvatura in plerisque 
Pedicularibus observetur et miror, qua de causa in ico- 
nibus optimis ad vivum pictis, v. gr. Florae Danicae, Ger- 
manicae, English botany cet. non expressa sit, nisi 
quod pictores ipsique autores ad naturam corrigendam 
proni sint. Ex investigatione ad siccum torsionem spi- 
ralem observamus mox jam in calyce (ita ut dens minor 
dorsalis ad ventrem dejectus sit), mox in tubo corollino 
vel in basi galeae, et quidem completam vel repetitam 
vel incompletim, quo ultimo casu corolla resupinata 
fit. Quomodo fiat haec torsio, an in nonnullis deesse 
possit (v. gr. P. Sceptro?), an in arcticis major v. mi- 
nor sit quam in illis sub Jove magis clemente vigen- 
tibus, quo modo sese habeat in stirpibus aequatorialibus, 
ut D. incurva, zeylanica et Perrottetii, ulteriori obser- 
vationi locis ipsis institutae relinquo. 
Corollam fusius describere supervacaneum did 
nonnulla verba tamen de galeae et labii structura ne- 
cessaria sunt. Galea e duabus partibus constat: basali 
tubum continuente et aeque membranacea et parte in 
flata antheras fovente saepius incurva, quae in tribubus 
5) Confer quoad alabastri formas ad figuras np passim. 
6) Flores simili modo cum Sole torti habentur n Ore hideis 
inadenia Conopsea, pee rs et et ‘hologlottide alifé, 
que, labelli directione tamen im 
+ 
