+ 
525 
des Sciences de Saint-Pétersbourg. 
526 
23. Striatae. Ad instar 22. sed labium parvum 
accumbens. — Asia orientalis centralis, America bore- 
alis, Sp. 211 —213 
V. Anodontae. 
24, Sceptra. Macrophyllae fere semper macranthae, 
galea incurva, labium parallelum accumbens v. rarius 
patens, capsula globosa v. ovata. Species robustae, 2 
acaules, — America borealis occidentalis, Asia borealis 
orientalis, 1 Æuropae et Asiae communis. Sp. 214—222. 
25. Brevilabres. Galea recta labium nanum accum- 
bens valde superans, caulis cum spica densa foliosus. 
— America borealis occidentalis. Sp. 223, 224 
26. Foliosae. Galea incurva labium patulum sub- 
aequans, habitus ut in 25. — Europa, Caucasus, Si- 
biria. Sp. 225 — 232. 
27. Roseae. Humiles foliis pinnatisectis, flore ut in 
16. Verticillatis. — Europa media. Sp. 233—236. 
28. Hirsutae. Galea labium aequans v. in 1. supe- 
ras incurva utroque. v. superiore angulo frontali ob- 
_tuso, flores saepe parvuli dense spicati, plantae humiles 
foliis angustis pectinatis, spica plerumque centrifuga. 
— Arcticae cum 1 pontica. Sp. 237 — 243. 
- Mihi ignotae v. minus notae. Sp. 244—250. 
Ita numerus specierum ab anno 1881 ubi 153 enu- 
meravi hodie increvit ad 250, quarum maxima copia 
accessit e China. At imperium Chinense a collectoribus 
vix inchoatum ingentem messem novitiarum adhuc 
largiri promittit. Neque Himalayae perscrutatio ad 
finem peracta videtur. Quam ob causam nunc fusius 
in distributionem Pedicularium per singulas regiones 
inquirere praematurum habeo, sufficient numeri prin- 
eipales in quadam e 5 tribubus, ut sequitur: 
_ Tome XXXIL. 
DE M | .e 5 
Tribus. ë LÉ + È Æ à Ë 
A | Se) #8 |« 
I. Longirostres. ...….:... 21 41924132}! 1 | — 
IE Verticillatae.…...,... 2h Grise 83148) «+ 
- IIL. Rhyncholophae. 5 2! 8/10l16| 2 | 12 
LV. Bidebtatag. 1.400. MAIS EURE STI Si 
V: Anodontae ......,..: NI BLIBT Ir er ETS 
Summa..... dundade - . 148 | 18 | 59 | 49 | 97 | 8 | 31 
BP ORNE 83 [14/29 [33 167! 5 1221 
Eaedem centesimis. ….p.c. |68,7| 77,7! 49,1| 67,3| 69,3] 62,5! 70,0 
Ditissima igitur speciebus est regio Chinensis, ratio 
endemicarum ad latius distributas vero ex hisce nu- 
meris apparet omnium optima in Asia occidentali, 
omnium pessima in Sibiria cum Turkestania. Res ta- 
men aliter sese habet, si juga alpina Himalayae et 
Chinae occidentalis pro una regione sumimus et in 
illorum Pediculares inquirimus. Tum summa specierum 
in hac regionc erit 123, e quibus tantum 16 et alibi 
inventae sunt, quod ut supra expressum rationem ob- 
tinet 87 p. c. Itaque regio illa indico-sinensis est sedes 
principalis generis Pedicularis. 
Enumerationem specierum adeuntes praemittere ha- 
bemus, claves novas specierum cujusvis seriei datas 
esse ubi species novas addendas habui, ubi claves non 
adsunt antea datae (Mél. biol. X, 80 et XI, 278) va- 
lent. Species enumeravi vel praeterea descripsi aut 
nunc à me primum adductas, aut centraliasiaticas, qui- 
bus stationes novae addendae erant. Figuras citavi in 
clavibus vel ubi tales deerant sub speciebus vel in 
adnotationibus ad series varias. 
I. Longirostres. 
Maxim. in Mél. biol. X. 80. 
1. Siphonanthac. 
Benth. Scroph. Ind. 58. 
Corollae tubus tenuis cylindricus ad faucem non 
dilatatus calyce semper sed saepius pluries Jongior, 
galea in 1. erostris, in reliquis longirostris rostro gra- 
cili sigmoideo cyelico v. rarius rectiusculo porrecto 
interdum torsione resupinato, labium amplum sessile 
galeam saepe et sub anthesi obtegens. Filamenta sub 
fauce vel paulo demissius, rarissime versus medium 
tubum inserta. — Species Asiae centralis, praesertim 
in Himalaya orientali et China occidentali frequentes,. 
Series 1. Siphonanthac typicae. 
Flores magni tubo corollae saepius elongato, rostro 
cyclico v. sigmoideo, in 1. subrecto, in 1. nullo. Ra- 
cemi saepius breves densi, bracteis foliaceis ad pe- 
tiolos pl. m. dilatatis. Caules saepissime robusti modici, 
pani v. rarius elati erecti vel arcuati laxe foliati, flores 
centrifugo ordine aperti (an semper?). 
Rostrum nullum, tubus elongatus, re 
plex pauciflorus, corolla alba... . P. Perrottetit has 
Rostrum plerumque elongatum, L. Tab. I, fig. 
ne rest 3. 
—3-dentatus. 16. 
35 
