( 445) 
En schooner dan alles schijnt mij nu 
De kust waar ik uw beeld zag bloeien ! 
` Nooit kwelt mij, na *t grievende scheidenswee, 
De keus tusschen U en de zee ! 
Matrozen. 
Hoezee ! 
De wind zingt in de zeilen 
Hoezee ! 
De wimpel wijst naar land ! 
En onze harten ijlen 
Voorop naar het moederstrand ! 
Jonge matroos. 
De zee, de ongestadige zee, ontzinde, 
Verkoos ik eens dwaas boven U ! 
Maar thans keer ik boetende weêr , beminde , 
En tracht ik nog enkel naar U ! 
En dieper dan alles verheugt mij nu 
De stond waar ik U wedervinde ! 
U bouw ik een hutteken aan de reé 
En leef er, naast U, bij de zee ! 
Matrozen. 
Hoezee! 
De zee 
Is ons gebied! 
Daar heerschen wij wat ook geschied’ ! 
Hoezee! ; ; 
HI. 
Watergeest, 
Wekt de booze 
Meermin niet, 
Rockeloozen, 
Met uw lied! 
