in die sens Ji 
(445 ) 
Of verlokt naar verre kimmen 
Hem, met valsche tooverschimmen, 
Nekkerslist? 
= Ach! vergeefs, in angst en wee, 
Tuur ik vorschend naar de zee! 
Matrozen, denkende de kust te zien, 
Hoezee ! 
De reê! 
Daar duikt zij uit de golven op 
Maagdelijk schoon ! 
En prijkt met eene stralen kroon 
Op elken rotsentop ! 
Meisje, een zeil ontwarend in de verte. 
’k Heb naar u gewacht, 
Getracht, 
Zielsbeminde ! 
Is daar toch de stonde nu 
Dat ik U 
Wedervinde ? — 
Daar daagt een zeiltje, blank en vlug, 
In de verte ! 
Och ! brengt dat zeiltjen U terug 
Aan mijn herte ? — 
God, in wien de zeeman rust, 
- Leid hem door de klippen der kust! — 
Matrozen, denkende de kust zeer nabij te zijn. 
Hoezee ! Hoezee ! 
Gegroet de reê ! 
Recht moederlijk ontvangt ze ons weêr! 
We duchten geen gevaren meer ! 
