4 
( 446 ) 
Watergeest. 
De dwazen ! 
Ze razen, 
Ze gelooven, ontzind , 
Den bedriegenden schijn, die hunne oogen verblindt ! … 
t Zijn stapelende avondwolken 
Spookend, boven de waterkolken , 
Voor het oog hun een tooverstrand Le 
Zoo heeft het de Meermin bevolen ! 
Nekkers. 
Zij sturen hun schip 
Naar rots en klip, 
Onder de rollende baren verscholen ! … 
Ziet, het vaartuig strandt en breekt! 
Wijd gapen des afgronds kuilen en holen ! … 
“ Is zoo dat zich de Meermin wreekt ! 
Matrozen op het brekend schip. 
Meisje en Wolk op het strand in de verte. 
Wee! 
We ! 
Ze | vergaan !… 
God ! breng hulp en redding aan ! 
ee! 
Verraderlijke zee ! 
Jonge matroos, verdrinkend. Meisje’, zich in zee werpend- 
Ik denk aan U! Ik kom naar U! 
*k Wil mijn laatsten zucht u geven, | Steeds gescheiden in het leven, 
Liefken, in den laatsten nood! | Zoo vereenige ons de dood ! 
Ach ! Ach! 
